چهل مجلس (اقبال‌نامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ٩٠ - شاعرى شيخ علاء الدوله

من از ايشانم اگر چند ز پا افتادم‌

دست گيرند مرا روزى هم ايشانم‌

پيش ايشان نفسى گر بصفا بنشينم‌

در زمان فتنه برخاسته را بنشانم‌

غير ايشان نبود هيچ كسى مونس من‌

در مضيق قفس اين تن چون زندانم‌

اى «علا دوله» بگو بار دگر از سر صدق‌

اى امير من و اى شاه من اى سلطانم‌

از بر خود بكرم بيش مرا دور مدار

رحم كن بر دل غمگين و تن بى‌جانم‌

من توانم كه ببرم ز همه خلق و ليك‌

از تو اى جان جهان من نفسى نتوانم‌

بى‌تو من دم نزنم گر بلب آيد جانم‌

هستى آگاه كزين حال، يقين مى‌دانم‌

گه هيچم و گاهى همه آن بس عجب است‌

گه هستم و گاه نيست اين ابو العجب است‌

اين طرفه نگر كه در درون كعبه‌

گه قبله سوى راست گهى سوى چپ است‌

هرگه كه جمال دلبرم ديده شود

سر تا پايم جمله يكى ديده شود

بينائى ديده‌ام چو نورش باشد

كارم همه سربسر پسنديده شود