چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ٢٣٦ - رساله در نصايحى كه محمد مصطفى صلى الله عليه و سلم به امير المؤمنين على
رساله در نصايحى كه محمد مصطفى صلى اللّه عليه و سلم به امير المؤمنين على ٧[١] فرمودند:
بسم اللّه الرحمن الرحيم الحمد للّه رب العالمين و الصلوة و السلام على رسوله محمد و آله اجمعين. روايت مىكند امير المؤمنين على بن ابى طالب كرم اللّه وجهه كه روزى پيغامبر صلى اللّه عليه و سلم مرا به خدمت خود خواند. رفتم مرا بنواخت و فرمود كه: يا على تو بر من چنانى كه هارون به موسى بود. الا آنكه بعد از من پيغمبر ديگر نخواهد بود. يا على ترا وصيت مىكنم. كه اگر آن را نگاهدارى زندگانى تو در دنيا حجيز بود. و چون بميرى شهيد مرده باشى كه علم اولين و آخرين در اين وصيت است. يا على مؤمن را سه علامت است، روزه و نماز و صدقه. يا على منافق را سه علامت است: چون سخن گويد، دروغ گويد. چون وعده كند، خلاف كند. چون او را امين سازند خيانت كند. يا على ظالم را سه علامت است: فرودستان را برنجاند و قهر كند، و زوردستان را تواضع كند و مال مردم را بناحق بگيرد و بخورد و ننگرد كه اين از كجاست. يا على حاسد را سه علامت است:
چون در حضور است چاپلوسى كند. چون غائب شود غيبت كند.
چون كسى را مصيبت رسد شادى كند. يا على تايب را سه علامت است: از حرام پرهيز كند و در طلب علم حريص باشد و از گناه بازگردد. يا على عاقل را سه علامت است: دنيا را خوار دارد و بر بلاها صبر كند و در سختيها تحمل كند. يا على احمق را سه علامت است:
فرمان خداى را سبك دارد. و سخنهائى كه در او ذكر خداى تعالى نباشد بسيار گويد. و بندگان خداى تعالى را غيبت كند. يا على نيكبخت را سه علامت است: قوت حلال خورد. نشست و خواست
[١] - در نسخه قلم خورده است و با خط ديگر( ٧) شده است.