چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ٢٣٧ - رساله در نصايحى كه محمد مصطفى صلى الله عليه و سلم به امير المؤمنين على
با اهل علم كند. و پنجوقت نماز را به جماعت گذارد. يا على بدبخت را سه علامت است. قوت حرام خورد و از علما بپرهيزد و پنجوقت نماز تنها گذارد. يا على نيكوكاران را سه علامت است. پيشدستى كند در طاعتها و پرهيزكردن با آن كس كه با وى بدى كند. يا على بدكاران را سه علامت [است][١]: فراموش كردن در طاعتهاى خداى تعالى و ستمكردن بر بندگان خداى تعالى و بدكردن با آنكس كه با وى نيكى كند. يا على نيكمردان را سه علامت است: ميان خود و خداى تعالى به عمل نيكو دارد و گناهان خود را پيوسته استغفار كند، و بر مردم همان پسندد كه با خود پسندد. يا على پرهيزكار را سه علامت است: بريدن از همنشين بد، و دور بودن از دروغگوئى و غيبت كردن و گذشتن از بعضى [براى][٢] خدا. و از ترس آنكه نبايد كه در حرام افتد. يا على سختدل را سه علامت است: بر ضعيفان رحم نكند و به اندك قانع نشود و نصيحت ناصحان قبول نكند. يا على صديق را سه علامت است: پنهان داشتن رازها و صدقه دادن و پوشيدن معصيت. يا على فاسق را سه علامت [است][٣]: دوست داشتن فساد و زيان رسانيدن بندگان خداى تعالى و پرهيزكردن از راه راست. جوانمرد را سه علامت است: عفو كردن از آنجا كه به راندن خشم قادر شود و زكوة مال تمام بدهد و مهمان را بزرگ دارد. يا على صبور را سه علامت است: به وقت گزاردن طاعت صابر باشد و تعجيل نكند و به آهستگى و ترتيب گزارد و چون مصيبت رسد صبر كند و به حكم خداى تعالى راضى باشد. يا على آمرزيده را سه علامت است: ترسيدن از رسوائى قيامت و ترسيدن از خجالت به حضرت خداى تعالى[٤]. يا على دوست را سه علامت است با
[١] - ما برافزوديم.
[٢] - ما برافزوديم.
[٣] - ما برافزوديم.
[٤] - در اين فقره دو علامت بيان شده است.( رفيع).