چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ٢٣٨ - رساله در نصايحى كه محمد مصطفى صلى الله عليه و سلم به امير المؤمنين على
دوست. يعنى سه نشانه است. نفس خود را فداى دوست و مال خود را نيز فداى [او][١] كند و سر او را آشكار نكند. يا على مخلص را سه نشانه است: دنيا را و ثنا را و سخن را كه در او ذكر خداى تعالى نباشد هر سه را دشمن داشتن. يا على عالم را سه نشانه است: سخن راست گويد، و از حرام پرهيز كند و با همه خلق به تواضع زندگانى كند، نه از بهر دنيا و حرمت وى. يا على عابد را سه علامت است: دشمن دارد هوى و هوس را. دوست دارد قيام شب را. يا على كاهل را سه علامت است. آهستگى در ساعتها [ى][٢] خداى تعالى و نماز را در آخر وقت گزاردن[٣] و يا از وقت برود. ياد خداى اندك كند تا دلش غافل [ماند][٤] يا على مرائى [را][٥] سه علامت است. چون برابر مردمان است ركوع و سجود را تمام كند و چون تنها باشد سر بر زمين چنان نهد كه مرغ است و دانه مىچيند و در ميان خلق خداى تعالى را بسيار ياد [كند][٦] چون تنها باشد فراموش كند. يا على دشمنترين مردمان آنكس باشد كه بر مردمان او را نيك گويند و خداى تعالى داند كه در وى نيكى نيست، ظاهر او هيچ است، باطن قبيح است و بدتر از آن باشد كه توانگران را اكرامى كند و درويشان را خوار دارد و جوانمردى كند با توانگران. بدتر از آنكس [آن][٧] باشد كه عمرش دراز باشد و عملش بد بود و توبه نكند. آنچه خداى تعالى نهى كرده است از آن پرهيز نكند و طمع آمرزش دارد و بدتر از آنكس، آن باشد كه به ظاهر دوستى مىنمايد با برادر مسلمان و تدبير هلاك او مىكند و بدتر از آنكس، آن باشد كه عمر وى به غفلت باشد و به توبه مشغول نباشد. يا على نتوان شناخت حليم را مگر به نزديك خشم. نتوان شناخت، صبور را مگر به نزديك مصيبت. نتوان شناخت جوانمرد را مگر به نزديك حاجت.
[١] - ما برافزوديم.
[٢] - ما برافزوديم.
[٣] - در نسخه( گذاردن).
[٤] - ما برافزوديم.
[٥] - ما برافزوديم.
[٦] - ما برافزوديم.
[٧] - ما برافزوديم.