چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ١١٩ - بخش دوم متن چهل مجلس شيخ علاء الدوله سمنانى
شكافى و خرق و التيام پيدا نشد، و حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله و سلم به آسمانها بررفت بىخرق و التيام و ما را تحقيق شد كه بعضى از امت او هستند كه از ديوار بيرون مىآيند و باز درمىروند، بىخرق و التيام و كس باشد كه توجه كند به كعبه و كعبه را بيند نزديك خود، چنانكه دو گام بنهد در حرم رود، بىآنكه كعبه از جاى خود برود[١] و همچنين وقت باشد كه نزديك شود روز به غروب، توجه كند به حق تعالى آن ساعت را ممتد گرداند و نماز ديگر را به وقت گذارد بىآنكه در گردش افلاك تغيير پذيرد. و ما در غيب مشاهده كردهايم كه گاه بوده است كه هزار سال در دريا سير مىكرديم چنانچه شب و روز را مىشمرديم و رمضانها روزه مىداشتيم و نماز عيد مىگزارديم، تا هزار سال تمام مىشد و چون از غيب به ازل آمدم همانقدر بيش نبود كه بعد از نماز بامداد و پيش از برآمدن آفتاب، و در غيب خود ازين نوع بسيار است. از اينجاست كه جماعتى كه ديده تحقيقبين نداشتهاند در تناسخ افتادند و پنداشتند كه سبب آنست كه پيش از اين روح ما در بدنى ديگر بوده است و آن عمر هزار سال گذرانيده با آنچه ديده باشد آن كس پندارد كه در بدن ديگر بوده است و براهمه[٢] هند و بخشيان تركستان را مذهب اينست، و رهابين نيز گويند، و بعضى از اسلاميان نيز كه مرشد به قوت نداشتهاند و درين ورطه افتادهاند و سخن بزرگان را كه معنى آن ندانستهاند متمسك خود ساختهاند و خللها در مسلمانان افتاد، و جماعتى سخن امير المؤمنين على ٧[٣] متمسك خود ساختند كه با سلمان فارسى گفت، و بعضى سخن سهل تسترى را كه او گفت كه:
[١] - در نسخه( نرود)
[٢] - در نسخه( براهنه)
[٣] - بعد از نام على در نسخه اصلى پاك شده و بالاى آن با خط ديگر ٧ نوشتهاند.