چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ١٦٥ - بخش دوم متن چهل مجلس شيخ علاء الدوله سمنانى
و ديگر فرمود كه من هرگز درويشان را كه بر من مىآمدهاند اين تجريد نفرمودهام و نفرمايم[١]، چه هر كرا درد طلب با اوست او خود داند كه هر چيزى كه او را از مطلوب بازدارد ببايد انداخت و كسى كه در كنار خود مار افعى بيند چه حاجت باشد كه او را گويند كه بينداز.
اما اگر در طلبش نبود و شيخ حكم تجريد كند، اما چون محبوب خود را بيند باطنش ميل به محبوب داشته باشد فايده زيادت نكند.
و ديگر از خادم پرسيد كه: درويشان از تو راضى هستند، يا نه؟
و بعد از آن، خود فرمود كه درويشان هرگز زيادت از سه روز از خادم راضى نباشند و من چهل سال است كه اين كار مىكنم و در خدمت شيخ خود قدس سرّه[٢] چندين خادمان ديدهام و هرگز نديدهام كه درويشان از خادم راضى باشند. اما خادم مىبايد كه نظر او به رضاى حق تعالى باشد و هر تصرف كه كند حق را بر آن مطلع داند و چنان كند كه از وى بيند[٣] تا او را اجر دهند. و اگر نظر خادم به رضاى خلق باشد، رضاى حق را فوت كند، هرگز رضاى خلق حاصل نشود.
و در مجلس ديگر فرمود كه: درويشان مىبايد كه زود به سخنان رنگين و عبارات مزخرف فريفته نشوند و به هر كس اقتدا نكنند در دين، تا استقامت او بر متابعت سنت معلوم نكنند.[٤] و شيخ قدس سرّه
[١] - در نسخه( نفرمائيم) آمده است.
[٢] - مقصود شيخ عبد الرحمن اسفراينى استاد شيخ علاء الدوله سمنانى است.
[٣] - در نسخه( بيندو).
[٤] - در نسخه( نكندو).