چهل مجلس (اقبال‌نامه)
(١)
مقدمه چاپ جديد بنام او
٧ ص
(٢)
پيشگفتار مصحح
١١ ص
(٣)
بخش اول مقدمه مصحح
١٣ ص
(٤)
امير اقبال سيستانى
١٣ ص
(٥)
شيخ علاء الدوله سمنانى
١٥ ص
(٦)
خانقاه سكاكيه سمنان
٢٦ ص
(٧)
صوفى آباد يا خداداد
٢٧ ص
(٨)
اعتقاد و نظريههاى شيخ علاء الدوله سمنانى
٣٢ ص
(٩)
مشايخ همعصر شيخ علاء الدوله
٣٤ ص
(١٠)
شيخ نور الدين عبد الرحمن اسفراينى مراد و مرشد شيخ علاء الدوله سمنانى
٣٥ ص
(١١)
كمال الدين عبد الرزاق كاشانى
٤٣ ص
(١٢)
مكتوب شيخ كمال الدين عبد الرزاق كاشانى
٤٤ ص
(١٣)
جواب مكتوب شيخ كمال الدين عبد الرزاق كاشانى كه شيخ علاء الدوله سمنانى بر ظهر آن نوشت و به كاشان فرستاد
٥١ ص
(١٤)
شيخ تقى الدين على دوستى سمنانى
٥٥ ص
(١٥)
شيخ خليفه مازندرانى نخستين رهبر فكرى سربداران
٦٠ ص
(١٦)
شهادت شيخ خليفه مازندرانى
٦٣ ص
(١٧)
اخى محمد دهستانى
٦٥ ص
(١٨)
شيخ محمود مزدقانى
٦٦ ص
(١٩)
مير سيد على همدانى
٦٨ ص
(٢٠)
وارستگى و بىنيازى شيخ علاء الدوله
٧٢ ص
(٢١)
آثار شيخ علاء الدوله
٧٣ ص
(٢٢)
1 - مطلع النقط و مجمع اللقط
٧٣ ص
(٢٣)
2 - سر البال فى اطوار سلوك اهل الحال
٧٤ ص
(٢٤)
3 - سلوة العاشقين و سكة المشتاقين
٧٤ ص
(٢٥)
4 - رسالهاى ديگر به فارسى
٧٤ ص
(٢٦)
5 - مشارع ابواب القدس و مراتع الانس
٧٥ ص
(٢٧)
6 - مناظر المحاضر للناظر الحاضر
٧٥ ص
(٢٨)
7 - العروة لاهل الخلوة و الجلوة (يا عروة الوثقى)
٧٥ ص
(٢٩)
8 - شطرنجيه
٧٦ ص
(٣٠)
9 - آداب السفرة
٧٦ ص
(٣١)
10 - ارشاد المؤمنين
٧٧ ص
(٣٢)
11 - ارشادنامه
٧٧ ص
(٣٣)
12 - اقباليه
٧٧ ص
(٣٤)
13 - بيان الاحسان لاهل العرفان
٧٧ ص
(٣٥)
14 - ختام المسك
٧٨ ص
(٣٦)
15 - خلوت
٧٨ ص
(٣٧)
16 - سربال لذوى الحال
٧٨ ص
(٣٨)
17 - سكوت العاشقين
٧٨ ص
(٣٩)
18 - شرح حديث ارواح المؤمنين
٧٨ ص
(٤٠)
19 - شرح فصوص الحكم
٧٩ ص
(٤١)
20 - فتح المبين لاهل اليقين
٧٩ ص
(٤٢)
21 - فرحة العالمين و فرجة الكاملين
٨٠ ص
(٤٣)
22 - فوائد
٨٠ ص
(٤٤)
23 - لمعات
٨٠ ص
(٤٥)
24 - مجالس
٨٠ ص
(٤٦)
25 - نامههاى علاء الدوله سمنانى
٨٠ ص
(٤٧)
26 - نقطه
٨١ ص
(٤٨)
27 - وصيت
٨١ ص
(٤٩)
28 - اخلاق
٨٢ ص
(٥٠)
شاعرى شيخ علاء الدوله
٨٥ ص
(٥١)
شيخ علاء الدولة در مجالس المؤمنين
١٠٥ ص
(٥٢)
از سخنان شيخ علاء الدوله سمنانى
١١١ ص
(٥٣)
بخش دوم متن چهل مجلس شيخ علاء الدوله سمنانى
١١٥ ص
(٥٤)
رساله در نصايحى كه محمد مصطفى صلى الله عليه و سلم به امير المؤمنين على
٢٣٦ ص
(٥٥)
سروده عبد الرفيع حقيقت(رفيع)
٢٤١ ص
(٥٦)
نمايه عام فهرست اعلام تاريخى و جغرافيايى و اشخاص
٢٤٣ ص
(٥٧)
فهرست اعلام تاريخى و جغرافيايى و اشخاص
٢٤٥ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص

چهل مجلس (اقبال‌نامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ١٢٩ - بخش دوم متن چهل مجلس شيخ علاء الدوله سمنانى

روى نمود، روزى در سفر بوديم و او در صفه‌يى‌[١] نشسته بود من آنجا كه بودم نظر من بر حال او افتاد. ديدم كه واردى بس عالى نازل مى‌شد. [هر كه‌][٢] اينجا جاهل‌تر، آنجا عذاب او سخت‌تر، و علم به حق بر قدرت متابعت سنت حبيب مطلق صلى اللّه عليه و سلم، و محافظت شريعت او حاصل مى‌شود و سالكان طريقت و واصلان حقيقت را، و هر كرانه علم بر قانون متابعت شريعت او باشد، جهل از آن علم بهتر بود به صد بار، و درين سخن بودند كه خادم سفره را بگسترد، و اين سخن درافتاد كه: شيخ ابو سعيد را پرسيدند كه رسول خدا صلى اللّه عليه و سلم فرمود كه هرچند دست در كاسه بيشتر بركت بيشتر، و صحابه در يك كاسه طعام مى‌خوردند، چون است كه شما مى‌فرمائيد كه هر درويشى را كاسه جدا نهند؟! اين كاسه جدا نهادن هر درويشى را شيخ ابو سعيد ابو الخير نهاده است قدّس سره، و طريقه اوست كه مشايخ بعد ازو از وى پسنديده‌اند بارى در جواب چنين فرمود كه در آن وقت طعام به ايثار مى‌خوردند. چنانكه نص كلام است. قوله تعالى‌ «وَ يُؤْثِرُونَ عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ»[٣] جهت آن بهتر بود كه با هم خورند، تا چندان‌كه ايثار بيشتر بود، بركت بيشتر نازل مى‌شد. و اكنون طعام به غارت مى‌خورند و نفس ميل مى‌كند تا حصه هم‌كاسه نيز بخورد و زيادت و بهتر خورد، و اينچنين طعام را رسول صلى اللّه عليه و سلم حرام گفته است، و ما درويشان را از حرام خوردن بازمى‌داريم كه قسمتى هر يك را جدا مى‌دهيم نه مخالفت سنت مى‌كنيم. و اگر كسى را قوت ايثار باشد چه بهتر از موافقت.


[١] - ما برافزوديم.

[٢] - در نسخه( صفحه) است.

[٣] - قرآن سوره ٥٩( الحشر) آيه ٩