چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ١٨٥ - بخش دوم متن چهل مجلس شيخ علاء الدوله سمنانى
بعضى نيمه و بعضى پر از چيزها [ى][١] ناخوش. به وى گفتم: اين چيست؟ آوازى مىشنوم كه اين آوندهاى اعمالست، به هر عملى كه مىكنى بهقدر آن در اين آوندها از براى تو چيزى آماده مىشود، كه در قيامت رزق تو باشد، مصطفى عليه الصلوة و السلام فرمود كه: «ارض الجنة قيعان اشجارها التسبيح و التهليل.»
ديگر شيخ قدس سره فرمود كه چهار اسم مظهر: اللّه، الرحمن، الرحيم، رب هر تجلى كه آثارى باشد به اسم رب تعلق دارد و افعالى به اسم رحيم و صفاتى به اسم رحمن، و ذاتى به اسم اللّه، و در مضمر نيز چهار اسم است و قائم مقام اين چهار اسم مظهرست. هو قائم مقام رب. و انت قائم مقام رحمن. و نحن قائم مقام رحيم. و ان قائم مقام اللّه. و وقت كه در ذاكر احوال[٢] ذكر اللّه هو گردد. و گاه باشد كه انت گردد، و گاه باشد كه چون با خويش آيد متابعت آن احوال نكند و به همان ذكر لا اله الا اللّه مشغول شود كه مفتاح كل سعادات آنست.
و در مجلس ديگر فرمود كه مردمان مىگويند شيخ على لالا از شيخ مجد الدين قدس سره بزاد زيادت بوده است، و اين خطاست.
شيخ على لالا بزاد از شيخ مجد الدين و شيخ نجم الدين كمتر بوده است. اما پيش ايشان در لباس تصوف درآمده بوده است و پدر او صوفى بوده است. از مريدان شيخ ابو يوسف همدانى، پيش پدر سلوك مىكرد، در وقتى كه شيخ نجم الدين كبرى هنوز درويش نشده بود و در طلب علم بود و از خوارزم به همدان مىرفت كه آنجا
[١] - در نسخه( چيزها).
[٢] - در نسخه( احوالى).