چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ١٩ - شيخ علاء الدوله سمنانى
برآورد.
بعد از اين احوال است كه علاء الدوله در آرزوى تشرف به خدمت شيخ نور الدين عبد الرحمن اسفراينى راه بغداد پيش گرفت و در سال ٦٨٧ يعنى در بيست و هشت سالگى، بعد از كسب اجازه از ايلخان بدان شهر رفت و دست ارادت به مطلوب خود داد و سپس از آنجا براى گزاردن حج به مكه شتافت و اين نخستين حج او بود و بعد از آن نيز چند بار ديگر اين زيارت را تجديد كرد. اين مطالب همگى به تفصيل در آثار شيخ از قبيل «العروه» و سلوة العاشقين نقل شده است).
شيخ علاء الدوله سمنانى همچنين از جمعى كثير از ارباب حديث اجازه گرفت تا از محدثان شد و به روايت منتخب المختار در سفرى كه به بغداد كرد به ذكر حديث پرداخت و هم به نقل الدرر الكامنه مردان نامورى چون شيخ صدر الدين حمويه و سراج الدين قزوينى و امام ركن الدين بكرى از او اخذ حديث كردهاند.
شيخ علاء الدوله در مقام ترك و تجريد نيك بيشى و پيشى گرفت، بندگان خويش را آزاد ساخت، شبهه از مال خويش ببرد و املاكى بسيار به وقف درآورد، و به حجت گران دست فرزندان خويش و فرزندان متوليان و مشرف و خدام را به جانشينى پدران از آن همه كوتاه داشت تا موقوفاتش به ميراث نرود.
خانقاه سكاكيه را در سمنان كه منسوب به شيخ حسن سكاك از بزرگان صوفيان قرن پنجم و ششم هجرى از اصحاب ابو الحسن بستى شاگرد شيخ ابو على فارمدى بود ديگر بار به عمارت درآورد و خانقاههائى ديگر در سمنان و صوفى آباد سمنان بساخت و املاكى بر آنها وقف كرد[١].
[١] - به غير از دهكده صوفى آباد كه آبادى احداثى و معمور خود شيخ-- مىباشد شيخ علاء الدوله در سمنان داراى املاك و آب و دكانهاى زيادى بوده است كه بعد جزء موقوفات مسجد جامع و مسجد سلطانى شده است.