چهل مجلس (اقبال‌نامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ٩٥ - شاعرى شيخ علاء الدوله

بلبلا وقت بهار آمد سحرگاهى بنال‌

عاشقانه ناله‌اى بر گلبن باغ وصال‌

ور تو مى‌ترسى كه افتى باز در حبس قفس‌

از زبان من بگو اى بلبل شيرين مقال‌

كاى گل اندر غنچه تا كى وقت شد بيرون خرام‌

كورى چشم بدان را لطف كن بنما جمال‌

جلوه كن بر گلبن بستان جان عاشقان‌

قصه درد دلم را بشنو از باد شمال‌

شد گل رويم ز هجرانت برنگ زعفران‌

قد سروآساى من شد در غمانت چون هلال‌

و او جانم در غم ابروى چون نونت بماند

قامت چون دال من بر صدق دعوى هست دال‌

ناله‌اى دارد رباب از رود جانم گوش كن‌

ساعتى بنوازش آخر چند باشد گوش‌مال‌

عاقلان گويند ترك عشق كن آسوده شو

دل ز دستت رفت بر خود رحم كن چندين منال‌

عاقلان من ترك دل گيرم نگيرم ترك عشق‌

ترك كردن عشق را از عاشقان باشد محال‌

كى توانى فهم كردن اى پسر اسرار عشق‌

تا تو باشى در حجاب عز و جاه و ملك و مال‌

گر تو مى‌خواهى كه معلومت شود رمزى از آن‌

در خرابات من‌آ و ترك كن مال و منال‌

تا بيابى شاهدان معنوى در باغ دل‌

چون ببينى رويشان فارغ شوى از قيل و قال‌