چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ٢٨ - صوفى آباد يا خداداد
شغل مردان اين دهكده زراعت غلات و پنبه و تنباكو، خربزه و هندوانه است. صنايع دستى زنان دهكده كرباسبافى مىباشد. آثار ساختمان خانقاه و آرامگاه شيخ علاء الدوله سمنانى در اين دهكده موجود است. در ديوان كامل شيخ علاء الدوله چند قطعه شعر ثبت گرديده كه آن عارف بزرگوار به مناسبت احداث چشمه يا قنات صوفى آباد كه خود آن را «خداداد» ناميده، سروده است:
|
بتوفيق يزدان به زخم كلنگ |
برون كردم اين آب را من ز سنگ |
|
|
ورا پنج حسن است در بيخ شاخ |
در آن شاخ راه بلند فراخ |
|
|
يكى راه آن مىرود تا به كوه |
يكى تا بيابان پس و باشكوه |
|
|
دلش هست آنجا كه آن چشمه است |
كه حق كرد پيدايش بىهيچ دست |
|
|
خداداد نامش نهاده خدا |
دل و جان سكانش از غم جدا |
|
|
حسودان آن را خدا كور كرد |
بر ايشان فرستاد صد رنج و درد |
|
|
خدايا نگهدار اين جاى را |
ز فسق و فساد و بلا و وبا |
|
|
كه تا بندگانت در آن جايگاه |
به ذكر تو باشند با فرّ و جاه |
|
|
به طاعت مزين كن اين بقعه را |
بمان در جهان دائم اين رقعه را |
|
|
كه تا از «علا دوله» يادى كنند |
بهر وقتيش خير يادى كنند |
|
يا:
|
صوفى آباد چه جائى كه همه اهل هنر |
از نسيم خوش تو يافتهاند زينت و فر |
|
|
طبع ايشان ز هواى تو شده گوهربخش |
ز آب تو رشك برد بر دل ايشان كوثر |
|
|
شهسواران فصاحت هم در مدحت تو |
رام كردند شموسان[١] عبارت يكسر |
|
[١] - شموس: اسب توسن و چموش.