چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ١١٠ - شيخ علاء الدولة در مجالس المؤمنين
و مخفى نماند كه جرو سگبچه را مىگويند و چون اسم معويه مشتق است از عوى الكلب و حضرت شيخ مسمى را از سگان جهنم مىداند مناسبت اسمى و مسمى را مرعى مىداشته از او و پسر او به سگ و سگبچه تعبير نموده و همچنين چون مروان بن محمد كه آخر ملوك و فراعنه بنى اميه بود بنابر نكتهاى كه در تواريخ مسطور است ملقب به حمار بود. حضرت شيخ، مروان اول را كه مروان بن الحكم است بنابر مجانست او به اين مروان خر ناميده و از پسران وى به خربچه تعبير فرموده اگرچه جميع اين شجره ملعونه خر و سگ و خوك و كافرند و اين خود ظاهر است كه هيچ سگ ... تناول معويه به اين دشنام نمىنمايد بلكه او را امير المؤمنين و خال المسلمين مىگويند و بعضى از ايشان مروان مطرود مردود را از صحابه كبار مىشمارند و در لعن او نيز نزاع دارند.
و اين رباعى را بعضى به خدمت شيخ (علاء الدوله سمنانى) قدس سره منسوب مىسازند.
|
هر كو به ره على عمرانى شد |
چون خضر به سرچشمه حيوانى شد |
|
|
از وسوسه غارت شيطان وارست |
مانند علاء الدوله سمنانى شد |
|
و بعضى به خواجو كرمانى رحمة اللّه كه از جمله مشاهير مؤمنان و مريدان شيخ بوده منسوب مىسازند و بر هر تقدير مطلوب است.