ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٦١٦ - كيفر كسى كه دو رو، و دو زبان باشد

به دوروئى و دو زبانى برخورد كند روز قيامت بيايد در حالى كه او را در يك سر دو زبان از آتش باشد.

شرح: دوروئى و دو زبانى معنايش اينست كه شخص بدون ترس و يا موجب ديگرى در حضور كسى او را مدح و ستايش كند، و در غيابش از او بد گويد، و اين صفت از لئامت طبع و پستى و فرومايگى است و موجب حقّ كشى و حقيقت پوشى است، و خود يكى از شعب نفاق است.

(١) ٢- زيد بن عليّ بن الحسين از پدرانش از امير المؤمنين عليهم السّلام روايت كرده كه رسول خدا ٦ فرمود: شخص دو رو در روز قيامت بعرصه محشر حاضر آيد در حالى كه يك زبان از پس سر او آويخته، و زبانى ديگر از پيش روى او، و هر دو چون آتش افروخته شعله‌ور باشند تا اين دو آتش همه پيكر او را در كام خود گيرد، آنگاه در باره او ندا شود: اين همان كسيست كه در دنيا دو رو و دو زبان بود، و بدين صفت در روز قيامت شناخته خواهد شد.

(٢) ٣- زهرى از امام باقر ٧ روايت كرده كه فرمود: بد بنده است آنكه‌