ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٦١٧ - كيفر كسى كه دو رو، و دو زبان باشد

دو رو و دو زبان باشد، برادر همكيش خود را در حضور بستايد، و در غيابش او را بخورد يعنى بد گوئى او كند، اگر ثروتى يا مقامى يا موقعيّتى نصيبش شود بر او حسد برد، و چنانچه گرفتار شود دست از يارى او بكشد و او را تنها گذارد.

(١) ٤- و نيز زهرىّ از امام باقر ٧ روايت كرده كه فرمود: بد آدمى است «همزه و لمزه» يعنى آنكه عيبجو و خرده‌گير باشد، با چهره‌اى روبرو شود، و با چهره ديگر پشت گرداند.

(٢) ٥- عبد الرّحمن بن [أبى‌] حمّاد بسند مرفوع و موقوف گويد: خداوند عزّ و جلّ بعيسى بن مريم عليهما السّلام فرمود: اى عيسى زبان تو بايد در نهان و آشكار يكى باشد و همچنين قلبت، همانا من تو را زنهار ميدهم- و همچو من آگاهى ترا بس است- (يعنى خبرويّت من در نصيحت براى تو كافى است) دو زبان در يك دهان شايسته نيست، و دو شمشير در يك غلاف نميگنجد، و دو دل در يك سينه جاى نميگيرد، و همچنين ذهنها. (مراد از ذهنها آنست كه دو عقيده مخالف در يك نهاد ممكن نيست).