ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٥٧٨ - كيفر دلبستگى بدنيا و پرستش طاغوت

سياحت و گشت بقريه‌اى گذشت كه همه مردم آن مرده بودند و جنازهايشان در راه و خانه‌ها روى زمين افتاده و دفن نشده بود ياران را فرمود: اينان بعذاب الهى مرده‌اند و اگر بغير عذاب مرده بودند يك ديگر را دفن ميكردند، فرمود اصحاب او با خود گفتند خوشداريم قصّه آنها را بدانيم، ويرا گفتند

يا روح اللَّه‌

اينان را بخوان، عيسى ٧ آنها را بخواند و فرمود:

يا اهل القرية

! يكتن از آنها پاسخ داد و گفت: «لبّيك يا روح اللَّه» پرسيد قصّه شما از چه قرار است و وضع شما چيست؟

گفت: صبح كرديم در كمال عافيت و شام كرديم در حالى كه خود را در هاويه و عذاب مشاهده نموديم.

حضرت عيسى پرسيد هاويه كدامست، گفت درياهائى از آتش كه در آن كوههائى از آذر است، فرمود: چه چيز شما را بدينروز كه مشاهده ميكنم انداخت؟

گفت: دو چيز: حبّ و دلبستگى بدنيا، و ديگر اطاعت و پرستش طاغوت (يعنى حاكم جائرى كه بر خلاف اوامر و نواهى الهى حكم ميراند).

پرسيد تا چه حدّ بدنيا دلبستگى داشتيد؟ گفت: مانند طفل شير خوارى كه بمادر علاقمند است كه هر گاه رو كند خوشحال شود و هر گاه رو گرداند ناراحت و محزون گردد.