در فصل هفتم، به ويژگى‌هاى تفسير قرآن به قرآن علّامه طباطبايى رحمه الله پرداخته، و در مورد غرر آيات، عام و خاص، مجمل و مبين، مطلق و مقيد، ضميمه نمودن آيات شبيه و نظير و جمع بين آنها، و بيان وجوه معانى مفرده به وسيله آيات قرآنى، در تفسير الميزان، مطالبى ارائه نموده است.

٤٣٢. نقد و بررسى ديدگاه‌هاى پيرامون نقش، كاربرد و اعتبار روايات تفسيرى‌

، على احمد ناصح، دكترى علوم قرآن و حديث، مركز تربيت مدرس دانشگاه قم، استاد راهنما:

آية اللَّه محمّد هادى معرفت، استادان مشاور: دكتر سيّد محمّد باقر حجتى و دكتر محمّد على مهدوى‌راد، ١٣٨٢، ٢٤٧ ص.

اين تحقيق، حول محور اين سؤال است كه آيا به وسيله خبر واحد، رأى و نظر معصوم براى ما قابل دريافت است يا نه؟ همچنين، نقد و بررسى ديدگاه‌ها پيرامون نقش، كاربرد و اعتبار اين روايات، در اين رساله آمده است.

نگارنده، رساله خود را در سه فصل و يك خاتمه سامان داده است:

در فصل اوّل، اعتبار و حجيت روايات تفسيرى را توضيح داده است. وى، ضمن تقرير محل بحث، نخست ديدگاه كسانى را كه قائل به عدم حجيت‌اند، از متقدمان و متأخران، ذكر كرده و پس از نقد آن، به بررسى ديدگاه موافقان حجيت روايات تفسيرى پرداخته است.

فصل دوم را به تشريح نقش و كاربرد روايات تفسيرى در غير آيات الاحكام اختصاص داده، و آن را به پنج بخش تقسيم نموده است: بخش اوّل، در باب كاربرد روايات در اثبات چينش توفيقى آيات است، كه روايات آن به چهار دسته تقسيم مى‌شود.

بخش دوم، در باره كاربرد روايات در اثبات جاودانگى و استفاده از مفاهيم گسترده آيات است، كه دو دسته از روايات، مربوط به اين بخش است.

در بخش سوم، به توضيح كاربرد روايات در تعيين مبهمات آيات پرداخته كه، به تناسب، دانش «مبهمات» قرآن، «مبهم» در لغت و اصطلاح، اهمّيّت و فايده دانش مبهمات، علت وجود مبهمات در قرآن و دسته‌بندى مبهمات قرآن را توضيح داده است.

كاربرد روايات در استخراج روش‌هاى تفسيرى معصومان عليهم السلام، مطالب بخش چهارم را تشكيل مى‌دهد.

كاربرد روايات در تبيين واژه‌ها و مفردات آيات، از مطالب بخش پنجم اين فصل است.

نگارنده، در فصل سوم، به بحث كاربرد روايات در آيات الاحكام پرداخته، و اين فصل‌