نگارنده، در اين پايان‌نامه، سعى در تبيين شرايط و اوضاع فرهنگى، سياسى و اجتماعى زمان ششمين پيشواى معصوم شيعيان دارد. وى، پايان‌نامه خود را با توجّه به اركان تبليغ- كه در تعريف‌هاى مختلف به آن اشاره مى‌كند- تدوين كرده است. چون، عموماً، اركان يك كار تبليغى را پيام دهنده پيام و پيام‌گيرنده معرفى مى‌كنند و گروهى بر اين عقيده‌اند كه وسايل تبليغى نيز در تبليغ، از اهمّيّت اساسى و ريشه‌اى برخوردار است، در اين پايان‌نامه، سعى بر گشودن دريچه‌اى به چگونگى تبليغات امام صادق عليه السلام نيز داشته است.

اين پايان‌نامه، از يك مقدمه و دو بخش و نتيجه‌گيرى سامان يافته است:

نگارنده، در مقدمه بحثْ تعريف تبليغ و اهمّيّت كار تبليغى در همه مكاتب فكرى را بررسى كرده، و سپس به ويژگى تبليغ در مكتب حياتبخش اسلام پرداخته است. آن‌گاه حساسيت زمان امام صادق عليه السلام را براى تبليغات و اهمّيّت بررسى موضوع را تبيين نموده است.

بخش اوّل اين پايان‌نامه، كلّيات را تشكيل مى‌دهد: مرورى اجمالى بر زندگى امام صادق عليه السلام، بررسى حديث «ولدنى ابوبكر مرتين» كه عدم اعتبار آن را بررسى نموده، شهادت امام عليه السلام كه با ديده ترديد به آن نگاه شده، جَو سياسى حاكم و حركت‌هاى تبليغى- سياسى بنى مروان و بنى‌عباس، شرايط و جَو فرهنگى جامعه، و فرهنگ مبارزاتى عصر امام عليه السلام.

بخش دوم رساله با عنوان پيام‌ها، روش‌ها و مخاطبان، داراى سه فصل اصلى است كه پيام‌هاى تبليغى امام صادق عليه السلام، و روش‌هاى امام در بهره‌گيرى از وسايل تبليغى عصر خويش از نكات بررسى شده در آن است.

٣٠٢. سيماى اهل بيت عليهم السلام در كلام على عليه السلام‌

، زهرا خطيب، كارشناسى ارشد علوم قرآن و حديث، دانشگاه قم، استاد راهنما: دكتر سيّد محمّد باقر حجتى، استاد مشاور: دكتر سيّد رضا مؤدب، ١٣٨٥، ٢١٧ ص.

اين پايان‌نامه، مجموعه‌اى است از سخنان اميرمؤمنان، على عليه السلام در معرفى سيماى اهل بيت عليهم السلام. متن رساله، مبتنى بر ترجمه نهج البلاغه، اثر دكتر سيّد جعفر شهيدى است. البته، از ترجمه حجة الاسلام معاديخواه ترتيب و شماره خطبه‌ها بر اساس معجم الفاظ نهج البلاغه، تأليف سيّد كاظم محمّدى و محمّد دشتى است. اختلاف نسخه‌هاى فيض، شهيدى، معجم، معاديخواه و شرح‌هاى منهاج البراعه، ابن ابى الحديد و ابن ميثم بحرانى، در سخنان حضرت على عليه السلام را نيز به صورت پاورقى ذكر كرده است.