دارد تا با بررسى حوادث دوران امامت و خلافت امام على عليه السلام، به عنوان معصومى كه موفق به تشكيل حكومت شده و در رأس آن قرار گرفته، جايگاه انسان را در گستره حاكميت امام على عليه السلام و ميزان و محدوده آزادىِ عمل وى را، در صحنه اجتماع و سياست، كشف و استنباط نمايد.

وى، تحقيق خود را در سه بخش نگاشته است:

در بخش اوّل، به كليّات پرداخته و مفهوم آزادى را از ديدگاه انديشمندان اسلامى و غربى، بررسى كرده و در فصل چهارم از اين بخش، آزادى‌هاى سياسى در قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران را نيز توضيح داده است.

در بخش دوم، پس از بيان مطالبى مختصر در باره دو مفهومِ حق و تكليف، ديدگاه امام على عليه السلام را در باره آزادى، هم به عنوان حق و هم به عنوان تكليف، بيان نموده است.

وى، در اين قسمت، بحثى دارد در حقوق مردم در استيفاى آزادى‌ها، و تكاليف مردم در ايفاى وظايف.

بخش سوم، آزادى‌هاى سياسى، در رفتار و گفتار امام عليه السلام، مورد بحث قرار گرفته است.

در اين بخش، سعى نگارنده بر اين بوده، تا آزادى عقيده و بيان، آزادى احزاب و جمعيت‌هاى سياسى و مشاركت سياسى را، به مثابه شاخه‌هاى مختلف آزادى‌هاى سياسى بررسى كند و با استخراج سخنان على عليه السلام و دقت نظر در سيره عملى آن بزرگوار و مطابقت و مطالعه آنها، يك نتيجه و استنباط كلّى، حاصل نمايد.

٨. آزمايش انسان و جلوه‌هاى آن در قرآن و حديث‌

، مهرناز شهبازى، كارشناسى ارشد علوم قرآن و حديث، دانشگاه آزاد اسلامى (واحد تهران مركزى)، استاد راهنما: دكتر مجيد معارف، استاد مشاور: دكتر احمدرضا غائى، ١٣٧٩، ١٩١ ص.

نگارنده، اين رساله را در شش بخش سامان داده است:

در بخش اوّل، با عنوان آزمايش و مترادف‌هاى آن، به واژه‌شناسى كلمه‌هاى «بلا» «فتنه»، «امتحان»، و «محص» از ديدگاه اهل لغت و مفسّران پرداخته است.

حقيقت آزمايش الهى، ضرورت و شناخت انواع آن، عنوان بخش بعدى است. بررسى سنّت آزمايش و رسيدن به حقيقت سنّت الهى و اقسام آن، معنى هدف داشتن خدا در سنّت آزمايش انسان‌ها، فرق هدف‌هاى انسان و هدف‌هاى خدا، از مباحث اين بخش است. در بخش سوم، حكمت‌هاى آزمايش را مورد مداقه قرار داده، جداسازى و تمايز،