بخش اوّل، شامل دو فصل مى‌شود: شرح حال مختصرى از زندگانى شيخ صدوق رحمه الله؛ نظر علماى مذهب شيعه در باره جلالت قدر او؛ سال تولد، اساتيد، شاگردان و تأليفات ايشان؛ معرفى كتاب عيون اخبار الرضا عليه السلام و انگيزه تأليف و نحوه تهيه اين كتاب؛ و نگاهى گذرا به برخى روايات اين كتاب از نظر متن و سند، در فصل اوّل آمده است. در بخش دوم، به زندگانى امام رضا عليه السلام، تحولات اجتماعى و سياسى و فرهنگى عصر امامت آن حضرت، و هدف از تشكيل جلسات مناظره توسط مأمون پرداخته است.

در بخش سوم، با عنوان شيوه‌هاى برخورد حضرت رضا عليه السلام در مناظرات، به اين موارد اشاره شده است: تعريف مناظره، شيوه قرآن در مناظرات، مراحل دعوت و خط مشى قرآنى دعوتگران الهى، شيوه‌هاى جدلى حضرت رضا عليه السلام در مناظرات، نمونه‌اى از مناظرات آن حضرت با علماى اديان و متكلمان اسلامى، نمونه‌هايى از شيوه‌هاى استدلالى حضرت رضا عليه السلام، شيوه‌هاى برخورد غير مستقيم حضرت رضا عليه السلام با عقايد انحرافى آن روز جهان اسلام با استناد به علم و كتاب خدا و روايات صحيح، و نيز از طريق تربيت شاگردان.

در بخش چهارم، به بررسى واژه «حكمت» و «موعظه» در لغت و تفسير، ويژگى‌هاى اين شيوه در امر تبليغ، و ترسيم آيه «ادْعُ إِلَى‌ سَبِيلِ رَبّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ» با توجّه به سيره حضرت رضا عليه السلام در مناظرات پرداخته است.

٣٢٠. شيوه برخورد قرآن و اهل بيت (عليهم السلام) با اديان‌

، موسى فهيمى، كارشناسى ارشد علوم قرآن و حديث، دانشكده اصول دين قم، استاد راهنما: دكتر سيّد مصطفى محقق داماد، استاد مشاور: حجة الاسلام حسين توفيقى، ١٣٧٧، ١٧٨ ص.

چگونگى تعامل دين اسلام با اهل ملل و مذاهب ديگر، چه الهى و چه غير الهى، با پيش فرض وجود راه‌كارهاى اين تعامل، در قرآن و روايات معصومان عليهم السلام، هدفى است كه نگارنده در صدد توضيح و تبيين آن است.

نگارنده، در سه فصل به بررسى مطالب عنوان شده پرداخته است:

نخست، با بيان سابقه تاريخى بحث، و ضرورت‌ها و اهداف تحقيق خود، مفاهيم سه‌