چكيده پايان نامه هاى حديثى - هوشمند، مهدى - الصفحة ١٣ - ٤ آداب حسنه از نظر«صحيفه سجاديه»
مرگ، پوشيدگى مرگ، آگاهى و عدم آگاهى افراد از مرگ خود و حكمتهاى پوشيده بودن مرگ، فصل را به پايان برده است.
وى، در فصل چهارم، به توضيح وقوع مرگ و شدايد آن پرداخته و ضمن اشارهاى به اقوال مفسّران و كلام امير مؤمنان عليه السلام در توصيف حالات محتضر، سخن غزالى در مورد شدت درد و رنجِ لحظات جان دادن را نقل كرده، و به عنوان شاهد، نمونههايى از روايات را در باره اختلاف درد و رنجِ افراد، در حين جان دادن، بيان مىكند.
پنجمين فصل، بحث رهاوردها و آثار وقوع مرگ است كه عبارتاند از: قطع اسباب دنيوى، انقطاع مهلت عمل و پايان عمر، بسته شدن راه توبه و عذرخواهى و بشارت به فوز و رستگارى، يا وعيد شقاوت و تيرهبختى.
در فصل ششم، آثار سازنده ياد مرگ، مرگانديشى، جلوهگرى دنيا در مقابل ياد مرگ و نظر امام على عليه السلام در باره دنيا مطرح مىشود.
مؤلف، در فصل هفتم، در باره انسان و ترس از مرگ و اين كه اين پديده (ترس) امرى طبيعى و غريزى است و انسان ميل به حيات جاويدان دارد و علل مختلفِ ترس از مرگ، بررسىهايى كرده و در نهايت، سيماى مرگ را از نظر مردان خدا توضيح داده است.
٤. آداب حسنه از نظر «صحيفه سجّاديّه»
، زهرا مصباح، كارشناسى ارشد علوم قرآن و حديث، دانشكده الهيات دانشگاه تهران، استاد راهنما: دكتر محمّد على مهدوىراد، ٨١ ص.
اين پاياننامه، بررسى كوتاهى است پيرامون فضايل اخلاقى از ديدگاه صحيفه سجّاديّه با سرفصلهايى از اين قبيل: اخلاق چيست وچه نسبتى با آداب دارد؟ دعا چيست وچه آثارى دارد؟ صحيفه سجّاديّه چگونه در اين موضوع وارد بحث شده است؟
نگارنده، در يك مقدمه و پنج بخش، به بررسى بدايع اخلاقى و عرفانى اين دعاهاى ارزشمند پرداخته است:
بخش اوّل، در باره معناى لغوى و اصطلاحى «ادب» و «اخلاق» است.
بخش دوم، نگاهى است به مكاتب اخلاقى از قبيل اخلاق دينى، اخلاق عاطفى، اخلاق فلسفى، اخلاق وجدانى و اخلاق زيبايى.
بخش سوم، در باره دعا و انگيزهها و اهداف آن بحث مىكند، و اين كه از مهمترين اهداف مردان الهى، اصلاح اجتماع بشرى، از طريق تربيت كردن آنها با تعاليم الهى است