تبيين مفهوم زهد، مقايسه بين دو مفهوم زهد اسلامى و رهبانيت مسيحى از نگاه كتاب و سنّت، و بيان ارتباط اين دو مفهوم با تصوف و مرزبندى روشن بين آنها، از مطالب مورد بحث نگارنده در اين پايان‌نامه است.

نگارنده، تحقيق خود را در چهار فصل فراهم آورده است:

در فصل اوّل، با تكيه بر منابع غيردينى، آنچه در مورد رهبانيت و عوامل شكل‌گيرى آن بوده است، آورده و سير تحول اين مباحث تا پيدايش اسلام را بيان كرده است. وى، در اين قسمت بيشتر از كتاب تاريخ تمدن ويل دورانت استفاده نموده، سپس رواياتى را كه رهبانيت را مورد انتقاد قرار داده و رهبانيت واقعى را معرفى كرده، آورده است.

در فصل دوم، ضمن اشاره به آيات قرآن، تمام روايات مربوط را جمع‌آورى و عنوان‌بندى كرده است. وى، واژه «زهد» را معنى كرده، و علل پيدايش و آثار حيات‌بخش آن را بيان نموده، و براى تشخيص زاهدان حقيقى، نشانه‌هاى آنان را با توجّه به روايات بيان كرده است.

فصل سوم را به مقايسه بين رهبانيت و تصوف اختصاص داده است. وى، نخست چگونگى و تاريخ پيدايش تصوف را شرح داده و سپس، رواياتى را كه در اين باب از معصومان عليهم السلام موجود بوده، آورده و به اين نتيجه رسيده كه تشخيص بين اين دو مفهوم، در اعتقاد صوفيان به وحدت وجود و عدم اعتقاد راهبان به اين مسئله است.

در فصل چهارم، زهد و رهبانيت مسيحى را مورد مقايسه قرار داده، و علل مردود شمردن رهبانيت از جانب اسلام را بيان كرده است.

٤٠٧. مقايسه ميان اسلوب قرآن و حديث با علم كلام در طرح عقائد

، نيكو ديالمه، كارشناسى ارشد علوم قرآن و حديث، دانشكده اصول دين قم، استاد راهنما: دكتر مجيد معارف، استاد مشاور: على اكبر غفارى، ١٣٧٧، ١٩٣ ص.

توجّه دادن به‌ضرورت پردازش به‌اسلوب بيان عقايد در قرآن وكلام معصومان عليهم السلام و مقايسه آن با روش متكلمان، هدف نگارنده از تدوين اين پايان‌نامه است.

اين مقايسه، در سه بخش صورت گرفته است:

بخش اوّل، پژوهشى است در علم كلام كه نگارنده، در آن وجه تسميه علم كلام، موضوع علم كلام، تعريف علم كلام، غايت و هدف علم كلام، روش علم كلام، ارتباط علم كلام با ساير علوم، تاريخ ظهور وپيدايش علم كلام را توضيح داده است. وى،