در فصل اوّل، با بيان اين كه مشاركت زنان، اصلى عقلايى است، و بيان معناى حسن و قبح افعال، حسن و قبح عقلى را از منظر قرآن و سنّت بررسى نموده، و ملاك‌هاى حسن و قبح را برشمرده است.

فصل دوم پايان‌نامه، در باره مبانى مشاركت از ديدگاه قرآن و حديث است. وى، نخست با توجّه به مبانى مشاركت از ديدگاه قرآن، به بررسى مقام انسانى و جايگاه زن در قرآن پرداخته، و ضمن بررسى مبدأ آفرينش انسان از اين منظر، به اين نتيجه رسيده كه از ديدگاه قرآن تفاوتى ميان آفرينش زن و مرد نيست. بخش دوم اين فصل، در باب مبانى مشاركت از منظر حديث است كه اين مبانى عبارت‌اند از: يكسانى در اصل خلقت، يكسانى ارزش‌ها، يكسانى در امر به معروف و نهى از منكر نمودن، يكسانى در جهاد، يكسانى در دانش‌اندوزى، يكسانى در كمك به مردم و يكسانى در طلب روزى.

فصل سوم، شواهد مشاركت اجتماعى زنان نام دارد. وى، با گزارش شواهدى از دوران رسالت و پس از آن، اين فهم قرآنى را، كه نشانگر مشاركت زنان در عرصه‌ها و فعاليت‌هاى مختلف اجتماعى است، بازگو مى‌كند. در ادامه اين فصل، آدابى را كه در آموزه‌هاى قرآن و سنّت نبوى براى مشاركت زنان و اختلاطِ الزامى مردان و زنان در محيط اجتماعى رقم خورده، شرح داده است.

در فصل چهارم و پنجم هم آداب مشاركت اجتماعى و قيود مشاركت اجتماعى زنان را توضيح داده است.

در فصل ششم، نگارنده ضمن مطرح نمودن شبهاتى كه از بررسى آراى فقها و روايات به دست آورده، سعى نموده تا به بعضى از اين شبهات پاسخ دهد.

٣٩٥. مشكلات و موانع خلافت على عليه السلام از ديدگاه تاريخ‌

، سيّد كاظم ميرجليلى، كارشناسى ارشد الهيات و معارف اسلامى، مركز تربيت مدرس دانشگاه قم، استاد راهنما: دكتر صادق آيينه‌وند، استاد مشاور: حجة الاسلام دكتر احمد بهشتى، ١٣٧٨، ٣٢١ ص.

اين تحقيق تاريخى است روشن و گويا از دوران خلافت على عليه السلام و حوادث قبل از آن، كه مرتبط با اين دوران است، و به اتكاى معتبرترين مدارك تاريخ اسلام، در مقدمه و چهار فصل تهيه شده است.

نگارنده، نخست ضرورت تحقيق موضوع، محدوديت‌هاى تحقيق، روش تحقيق و