چكيده پايان نامه هاى حديثى - هوشمند، مهدى - الصفحة ٢٥٠ - ٢٩٥ زندگى حضرت ابراهيم عليه السلام در روايات مدرستين

موردى بودن خطبه را ثابت مى‌كند.

در فصل دوم، در باره واقعيت و عدم واقعيت نقص ايمان زن، و نظرات شارحان نهج البلاغه در اين زمينه، و رسالت مادرىِ زن توضيحاتى داده است، كه در فصل سوم نيز با ايراد بخش دوم خطبه در باره نقص عقل زن، به بررسى معانى اصطلاحى و لغوى «عقل» و تعريف عقل از ديدگاه قرآن و احاديث پرداخته و نقصان عقل زن را در نظر بعضى از شارحان نهج البلاغه بررسى نموده است.

در فصل چهارم- كه در باب نقصان حظ و بهره زن است- اين مطلب را از نظر تاريخچه فقهى آن بررسى نموده و چگونگى پيدايش و تقسيم ارث در ميان ملل مختلف را شرح داده و رواياتى در زمينه علت نقصان ارث زن نسبت به مرد، به عنوان استشهاد آورده است.

در فصل پنجم، نتيجه‌گيرى امام على عليه السلام از مقدمات مذكور در خطبه را با عناوينى چون:

آسيب‌پذيرى زن در مسائل سياسى، معنى ترس از زنان شر و احتياط از خوبانشان و مسائلى از اين قبيل را مى‌كند.

در فصل ششم، به بررسى تطبيقى خطبه ٨٠ پرداخته و آن را به موردى خاص و شخصى خاص نسبت مى‌دهد.

فصل هفتم، مربوط به ساير عناوينى است كه براى زن در نهج البلاغه ياد شده. وى، اين عناوين را در لابه‌لاى حكمت‌ها، نامه‌ها و خطبه‌هاى نهج البلاغه جستجو نموده، شرح مى‌دهد.

در فصل هشتم، به نمونه‌هايى از شخصيت‌هاى عالى انسانى در جامعه زنان، در طول تاريخ اشاره مى‌كند و در فصل نهم (آخرين فصل رساله) به بررسى صفات نيك زن در احاديث پرداخته است.

٢٩٥. زندگى حضرت ابراهيم عليه السلام در روايات مدرستين‌

، مليحه السادات سيّد رضا، كارشناسى ارشد علوم قرآن و حديث، دانشكده اصول دين قم، استاد راهنما: دكتر مجيد معارف، استاد مشاور: دكتر منصور پهلوان، ١٣٨٠، ٢٣٢ ص.

نگارنده، در رساله خود بر آن است كه با بررسى آيات قرآنى، روايات اهل بيت عليهم السلام، روايات اهل سنّت، و برخى كتب تاريخى، و همچنين درپاره‌اى موارد با استفاده از تورات، تصويرى از زندگى حضرت ابراهيم عليه السلام را تبيين نمايد، كه در اين جهت،