چكيده پايان نامه هاى حديثى - هوشمند، مهدى - الصفحة ٣٤٤ - ٤٠٨ مقايسه قصه گويى قرآن كريم و اسطوره سازى اديان با نگرشى بر روايات
سپس به تناسب، به معرفى دو فرقه معتزله و اشاعره پرداخته وبعد از آن، تغيير و تحول در علم كلام (كلام جديد) را توضيح داده است.
بخش دوم، در باب مقايسه ميان اسلوب قرآن وحديث با علم كلام در بحث مبدأ است.
در فصل اوّل اين بخش، روش علم كلام در طرح عقايد را مطرح ساخته و با ايراد بيان خواجه نصيرالدين طوسى و علّامه حلى در كتاب تجريد وشرح آن پرداخته است. در فصل دوم، اسلوب قرآن كريم درطرح عقايد را آورده، و در سومين فصل، روش معصومان را عليهم السلام در اثبات وجود خدا و توحيد بررسى كرده و سرانجام در آخرين فصل، مقايسه روش قرآن و حديث با علم كلام در مبدأ را توضيح داده است.
بخش سوم، با عنوان مقايسه ميان اسلوب قرآن وحديث با علم كلام در بحث معاد است. وى، در اين بخش به مطالبى از قبيل روش علم كلام در بحث معاد، روش قرآن در اثبات معاد، روش معصومان عليهم السلام در اثبات معاد، و مقايسه روش قرآن وحديث با علم كلام در مسئله معاد پرداخته است.
٤٠٨. مقايسه قصهگويى قرآن كريم و اسطورهسازى اديان با نگرشى بر روايات
، داوود رضا حاجيلو، كارشناسى ارشد الهيات و معارف اسلامى (علوم قرآن و حديث)، دانشگاه آزاد اسلامى اراك، استاد راهنما: دكتر عباس همامى، استاد مشاور: دكتر احمد بهشتى، ١٣٧٧، ٨٧ ص.
پاسخ اين پرسشها كه فرق بين داستانگويى و قصهپردازى چيست؟ اين دو، از كجا نشئت گرفتهاند؟ در جامعه كنونى، كدام قسم مورد قبول و كدام منفور و مردود است؟
سطور اين پاياننامه را تشكيل مىدهد.
اين رساله، شامل پنج فصل است:
در فصل اوّل، نگارنده ضمن بيان تاريخچه مطالعاتى، به شرح و توضيح اصل مسئله پرداخته، و فرضيات موجود در اين زمينه را، همراه با اهداف مطالعاتى و حدود و اهمّيّت مطالعاتى بحث مطرح ساخته و در ادامه، اصطلاحات و واژههاى مربوط به بحث را توضيح داده است.
در فصل دوم، منابع مطالعاتى در اين زمينه را معرفى نموده، كه اين منابع عبارتاند از:
تفسير مجمع البيان، تفسير الميزان، تاريخ جامع اديان، ترجمه تفسير طبرى (بخش قصهها)،