، زهره السادات لاجوردى، كارشناسى ارشد الهيات (علوم قرآن و حديث)، دانشكده اصول دين تهران، استاد راهنما: دكتر مجيد معارف، استاد مشاور: دكتر سيّد كاظم عسكرى، ١٣٨١، ١٢٨ ص.

در اين رساله، سعى شده تا اصول و شيوه‌هاى عملى امام على عليه السلام را كه در برخورد با مخالفان و دشمنان خويش اعمال كرده‌اند، بررسى كند. همچنين، به شناسايى انواع ترفندها و تاكتيك‌هاى دشمن پرداخته است.

نگارنده، تحقيق خود را در يك بخش مقدماتى و چهار بخش مجزا تدوين كرده است:

بخش مقدماتى، در باب ضرورت دشمن‌شناسى است كه شامل بحث‌هايى چون: ابعاد دشمن‌شناسى، غافلگيرى دشمن، تشخيص دشمن از دوست، شجاعت و اعتقاد به حقانيت مبارزه مى‌شود.

در بخش اوّل، به بحث پيرامون چگونگى شكل‌گيرى مخالفان در زمان حضرت على عليه السلام پرداخته، و ضمن ريشه‌يابى اين مخالفت‌ها در زمان حيات رسول اكرم صلى الله عليه و آله، به بررسى ظهور ناكثين و قاسطين و مارقين و نحوه برخورد حضرت على عليه السلام با آنان پرداخته است.

بخش دوم، در باره اقسام دشمنان و مخالفان حضرت على عليه السلام است. اين دشمنان، در دو جبهه با حضرت به دشمنى و مخالفت پرداختند: يكى جبهه آشكار و ديگر جبهه پنهان، كه توسط منافقان بود.

در بخش سوم نيز تاكتيك‌هاى دشمن از ديدگاه امير مؤمنان عليه السلام را معرفى نموده است. از اين تاكتيك‌هاست: تلاش براى گمراه كردن پيروان حق، ايجاد اختلاف و تفرقه در صفوف مسلمين، اعزام عوامل نفوذى، استفاده ابزارى از سوژه‌هاى مذهبى و چهره‌هاى وجيه، استفاده از جهالت مردم و ايجاد شبهه.

در بخش پايانى، به بررسى شيوه برخورد حضرت على عليه السلام با دشمنان و مخالفان مى‌پردازد. شيوه حضرت يا استفاده از منطق و استدلال بوده، يا پند و اندرز، يا هشدار دادن در برابر دشمن، و يا در نهايت، مبارزه تا محو كامل دشمن.

٢٦٧. دعا از ديدگاه امام على عليه السلام‌

، اعظم بختى نژاد، كارشناسى ارشد علوم قرآن و حديث، دانشكده اصول دين قم، استاد راهنما: دكتر مجيد معارف، استاد مشاور: دكتر احمد عابدى، ١٣٨٢، ١٣١ ص.