از آن جا كه بررسى تمام زواياى زندگى اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله بسيار وسيع و گسترده بوده، پرداختن به تمام ابعاد آن در رساله نمى‌گنجيده، نگارنده به صورتى مختصر، به شرح و بيان حيات هر يك از ائمه معصومان عليهم السلام و مصاديق بارز ذى القرباى پيامبر صلى الله عليه و آله پرداخته است.

٢٧٥. رابطه اخلاق و سياست از ديدگاه امير المؤمنين عليه السلام‌

، مصطفى شيرى، كارشناسى ارشد علوم سياسى، دانشگاه امام صادق عليه السلام، استاد راهنما: دكتر محمّد رضا طباطبائى، استاد مشاور: دكتر ناصر جمال‌زاده، ١٣٨٠، ١٢٤ ص.

هدف نگارنده، در اين رساله پردازش اين مطلب است كه اسلام به عنوان آخرين دين الهى، نسبت به رابطه اخلاق و سياست چه ديدگاهى دارد؟

وى، رساله خود را از سه بخش تشكيل داده است:

در بخش اول، مفهوم اخلاق و سياست در منابع دينى، تعريف لغوى و اصطلاحى، اهداف و ضرورت و جايگاه اخلاق در نظام اجتماعى اسلام، تعريف سياست و هدف سياست اسلامى، اخلاق و سياست در آراى انديشمندان غرب، آميختگى اخلاق و سياست در آراى متفكران مسلمان، را به طور اجمال مورد بررسى قرار داده است.

بخش دوم را به بررسى تاريخ زندگانى سياسى- اجتماعى امام عليه السلام در دوران پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله، و مشاركت و نقش آن حضرت در جريان‌هاى بسيار حساس و اساسى از قبيل يوم الانذار، ليلة المبيت، غزوات دوران پيامبر صلى الله عليه و آله و مسئله غدير خم اختصاص داده، و سوابق درخشان سياسى- اجتماعى و قرابت و نزديكى امام به رسول خدا صلى الله عليه و آله و شايستگى آن حضرت به امر خلافت، سيره سياسى حضرت در دوران خلفاى سه‌گانه، نقش حضرت در فتوحات اين دوران، اعمال مشاوره‌هاى ناصحانه و خيرخواهانه براى خلفا و مواضع سياسى- اخلاقى حضرت در قبال وقايع سقيفه و شوراى خلافت را، به طور كلّى و اجمالى مورد بررسى قرار داده است.

در بخش سوم- كه بخش عمده واصلى تحقيقش را شامل مى‌شده-، پيوند و آميختگى اخلاق در آرا و انديشه‌هاى آن امام همام، كلمات و نامه‌هاى آن حضرت به كارگزاران، وقوف و آگاهى كامل حضرت به خدعه‌ها و نيرنگ‌ها و در عين حال، عدم استفاده از اين‌