از ديدگاه روايات تفسيرى شيعه و اهل سنّت، چه تعداد از آيات قرآن، مربوط به امام مهدى (عج) مى‌شود؟ اين روايات، چه وجه اشتراك يا افتراقى با يكديگر دارند و از نظر سند، چه وضعيتى دارند؟ اين رساله، در چهار فصل تنظيم شده است:

در فصل اوّل، به اين موضوعات پرداخته است: معناشناسى تفسير، معناشناسى تأويل، بررسى حجيت سنّت اهل بيت عليهم السلام در تفسير قرآن و بررسى حجيت قول صحابه در تفسير قرآن.

در فصل دوم به بررسى آياتى پرداخته كه فريقين، در ذيل آنها، رواياتى تفسيرى در باره امام مهدى (عج) نقل كرده‌اند. اين آيات- كه تعدادشان بالغ بر هشت آيه است- را به ترتيب، از ابتدا تا انتهاى قرآن بررسى كرده است.

فصل سوم، مربوط به آياتى است كه درذيل آنها، فقط در منابع روايى اهل سنّت، رواياتى تفسيرى در باره امام زمان عليه السلام نقل شده است. در اين فصل، مراحل چهارگانه تشريح واژگان دشوارياب، ديدگاه تفسيرى فريقين، نقل روايات تفسيرى به صورت دسته‌بندى شده و بررسى روايات از حيث محتوا و سند را تبيين نموده است.

در فصل چهارم، از ٣٢٦ آيه كه در ذيل آنها، در مصادر روايى شيعه، رواياتى تفسيرى در باره امام مهدى (عج) وارد شده، و همچنين تعداد اين روايات در ذيل هر آيه، فهرستى به صورت جدول ارائه نموده است.

٩٣. بررسى تطبيقى شيوه‌هاى جمع‌آورى كتاب‌هاى حديثى‌

، نسرين كرد نژاد، كارشناسى ارشد علوم قرآن و حديث، دانشگاه قم، استاد راهنما: دكتر محمّد تقى ديارى، استاد مشاور: دكتر فتحيه فتاحى زاده، ١٣٨٤، ٤٤٧ ص.

در اين پايان‌نامه با جستجو در كتاب‌هاى حديثى شيعه و اهل تسنّن، به استخراج شيوه‌هاى رايج تدوين كتب حديثى اقدام شده، و اين شيوه‌ها در دو دسته كلّى، بر اساس دو معيار محتوايى و شكلى بررسى شده است. همچنين، تفاوت‌هاى موجود در امر تدوين حديث در دو مكتب شيعه و اهل سنّت را بيان كرده است. محور اصلى در اين پايان‌نامه، اين سؤال است: مهم‌ترين شيوه‌هاى تدوين كتب حديثى شيعه و اهل سنّت كدام است و آيا بين روش‌هاى تدوين حديث در اين دو مكتب تفاوت وجود دارد؟

براى پاسخ به اين پرسش، سه فصل در نظر گرفته شده است:

در فصل اوّل، با عنوان كلّيات، به بررسى طرح تحقيق، اهمّيّت موضوع، پيشينه تحقيق،