و سرانجام، بحث از تربيت‌گرى عقل را عنوان بحث در فصل پنجم قرار داده است. وى، نخست دلايل تربيت‌گرى عقل و سپس، توانايى‌ها و شئون عقل، ويژگى‌هاى تربيت‌گرى عقل، اصول روش تربيت عقلانى، مديريت تربيتى عقل، و ميزان خطاپذيرى عقل را شرح مى‌دهد، و با يك نتيجه‌گيرى كلّى، بحث را به پايان مى‌رساند.

٤٤٧. نقش علّامه مجلسى در احيا و تدوين حديث‌

، هادى جهانى، دانشگاه قم، استاد راهنما: حجة الاسلام محمّدعلى مهدوى‌راد، استاد مشاور: حجة الاسلام احمد عابدى، [بى‌تا]، ١٥٥ ص.

شرح و بررسى تلاش‌هاى فرهنگى علّامه مجلسى رحمه الله، جهت احياى حديث، و بيان نقش علّامه رحمه الله در توضيح احاديث از جمله مباحث اين پايان‌نامه است.

نگارنده پايان‌نامه را در چهار فصل فراهم آورده است:

در فصل اول به بررسى زندگى‌نامه علّامه مجلسى رحمه الله و معرفى خاندان وى، خصوصيات اخلاقى علّامه و بررسى آن از نظر تذكره‌نويسان، احوالات جدّ علّامه و صحّت و سقم انتساب وى به تصوف پرداخته است.

در فصل دوم، به توضيح نقش علّامه رحمه الله در تدوين حديث، فهرست تأليفات علّامه از نظر مرحوم خاتون‌آبادى، معرفى بحار الأنوار به عنوان اقدامى جهت تدوين و احياى حديث عنايت كرده است.

در فصل سوم، نقش علّامه رحمه الله را در احياى حديث بازگو مى‌كند، و ضمن نقل قول بعضى از بزرگان در اين زمينه، به بررسى تلاش‌هاى فرهنگى اجتماعى و سياسى علّامه، براى احياى حديث در آن برهه از زمان مى‌پردازد.

در فصل چهارم، ضمن جمع‌بندى كلّى از بحث‌هاى مطرح شده مى‌نويسد: «علّامه مجلسى، در دوره دوم از تحول در نگارش حديث- كه دوره صفوى بوده؛ يعنى يك دوره رونق بازار حديث- پس از كسادى اين بازار بعد از تدوين كتب حديثى اربعه متقدم، با تأليف و تصنيف كتب معتبر حديثى، عامل شگفت‌انگيز در ايجاد تحول عميق در علم حديث، در دوره مورد نظر شده است».

٤٤٨. نقش مردم در حكومت از ديدگاه امام على عليه السلام‌

، مليحه خودكار، كارشناسى ارشد علوم قرآن و حديث، دانشكده اصول دين تهران، استاد راهنما: دكتر مجيد معارف،