چكيده پايان نامه هاى حديثى - هوشمند، مهدى - الصفحة ٣٦٠ - ٤٢٧ نقد حديث با تكيه بر كتاب

احاديث، راه‌هاى مبارزه با آن، موانع رشد نفس، هواپرستى و عواقب دردناك آن، مبارزه با هواپرستى، ياد مرگ، توبه، صبر، و عمل به مستحبات را بيان مى‌كند.

در پايان نيز نفس از ديدگاه فلاسفه و عرفا را بررسى نموده است.

٤٢٧. نقد حديث با تكيه بر كتاب‌

، مهدى احمدى، دكترى الهيات (قرآن و حديث)، دانشگاه امام صادق عليه السلام، استاد راهنما: دكتر محمّد على مهدوى‌راد، اساتيد مشاور:

دكتر مجيد معارف و دكتر كامران ايزدى، ١٣٨٥، ٢٩٢ ص.

نگارنده، در پى پاسخگويى به سؤالاتى از اين قبيل است: نقد حديث با قرآن بر چه مبانى و دلايلى استوار است؟ هدف از اين نقد، اثبات صدور است يا حجيت آن؟ مدلول قرآن بايد قطعى باشد، يا ظن و احتمال نيز بسنده است؟

اين تحقيق پنج فصل دارد:

فصل اوّل را به تعريف و بيان مفاهيم اساسى اختصاص داده است. سنّت، خبر، اثر و روايت، ارتباط مفهوم حديث با مفاهيم ياد شده، تعريف مختار از حديث، مفهوم قرآن يا كتاب اللَّه، مفهوم دلايل قول به عدم اعتبار، ويژگى‌هاى قرآن و حديث از مطالب اين فصل است.

فصل دوم بررسى مبانى قاعده نقد قرآن محور را تشكيل مى‌دهد، در بحث مبانى به سه مبناى مهم پرداخته است: تأخر رتبه سنت از قرآن، فهم‌پذيرى قرآن و فهم متعارف آن، تحريف‌ناپذيرى قرآن.

در فصل سوم هم دلايل قاعده عرض را پردازش نموده است، عناوين اين فصل عبارتند از: احاديث عرض از طريق شيعه و اهل سنت، اعتبار احاديث عرض در حوزه شيعه و اهل سنت، دلايل قول به عدم اعتبار نقل، ويژگى‌هاى قرآن و حديث.

فصل چهارم را به مدلول نقد قرآن‌محور اختصاص داده است. مدلول قرآن از جهت نص، ظاهر، روح كلّى و عام، يا حاصل نگاه مجموعى، و از زاويه ميزان دلالت آن بر مراد، در اين فصل آمده است.

فصل پنجم، به جايگاه اين قاعده مى‌پردازد. اين جايگاه را از چهار منظر بررسى كرده است: از منظر رتبه و ارزش آن نسبت به ساير معيارهاى نقد محتوايى، از منظر جايگاه آن نسبت به معيارهاى نقد اسنادى، از منظر تعامل با آن در مقام نظر و تطبيق، و سرانجام، عواملى كه در پديد آمدن نحوه تعامل ياد شده مؤثر بوده است.