در فصل نهم رساله، ديدگاه علّامه را در مورد دو مسئله روشن نموده است: اوّل، جواز نسخ آيه با روايت؛ دوم نقد رواياتى كه آيه را ناسخ آيه ديگر معرفى مى‌كنند. وى به مسائلى مانند تعريف نسخ و نقل برخى اقوال نيز اشاره دارد.

٣٥٨. فلاح و فوز در قرآن و حديث‌

، على اكبر شايسته‌نژاد، كارشناسى ارشد علوم قرآن و حديث، دانشكده علوم انسانى دانشگاه تربيت مدرس، استاد راهنما: دكتر احمد بهشتى، ١٣٧٢، ٢٤٤ ص.

بررسى مفاهيم لغوى واژه‌هاى «فلاح» و «فوز»، مقايسه‌اى ميان آن دو، عوامل فلاح، تبيين فوز و امتيازات فائزان و موجبات و نتايج آن، مقايسه ميان فلاح و فوز، بحث مختصرى پيرامون عوامل سعادت‌آفرين در كشمكش انسان با دنياى فناورى، لزوم بهره‌گيرى از قرآن و ائمه عليهم السلام براى رستن از هر نوع بند اسارت و ضرورت انطباق صورت انسانى با سيرت و ظاهر با باطن، از مطالب اين پايان‌نامه است.

پايان‌نامه در چهار فصل تنظيم شده است:

فصل اوّل، به فلسفه اخلاق و تفسير آيات اين موضوع مى‌پردازد، و شيوه محوريابى در آيات و دستيابى به عناوين نو را يادآور مى‌شود.

فصل دوم، از دو بخش تشكيل يافته است: بخش اوّل، به عوامل رستگارى مى‌پردازد، كه عبارت‌اند از: تكامل اعتقادى در توحيد و نبوت و معاد، كه با ضعف در هر كدام از اينها، فلاح و فوز متزلزل مى‌گردد. بخش دوم، نماى كاربرد «فلاح» در قرآن است. اين نما، جدول‌بندى شده و به صورت موضوعى، در دو موضوع اصلى و فرعى، با يادآورى نام سوره و شماره آيه عرضه شده است.

فصل سوم پايان‌نامه نيز در دو بخش تأليف شده است: بخش اوّل، تبيين «فوز» و مقايسه دو واژه «فوز» و «فلاح» و كاربرد اين دو در قرآن است. فوز از ديدگاه ما ديگران و مال‌پرستان، فوز در سايه تلاش و كوشش، اثر گريز از دنيا در رسيدن به فلاح و فوز، امتيازات فائزان و موجبات فوز، عناوين اين بخش‌اند. بخش دوم نيز به نماى كاربردى آيات فوز در قرآن، به همراه نماى موضوعى مطالب اين قسمت مى‌پردازد.

نويسنده، در فصل چهارم، به طور مختصر، رابطه فلاح و فوز را بررسى كرده و مباحث خود را با جمع‌بندى كوتاه پايان داده است.