تعريف علوم قرآنى از ديدگاه‌هاى گوناگون و سير تدوين آن بعد از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله؛ نگاهى گذرا به شناخت نهج البلاغه؛ دور نمايى كوتاه از شخصيت امام على عليه السلام با عناوينى چون: مولود كعبه، نام و القاب آن حضرت، فضايل و مناقب على عليه السلام، على عليه السلام در قرآن، على عليه السلام در احاديث نبوى، على عليه السلام از زبان على عليه السلام، امام على عليه السلام از ديدگاه دانشمندان شيعه، امام على عليه السلام از ديدگاه دانشمندان اهل سنّت، از بحث‌هاى اين بخش است.

در بخش دوم، شامل نه فصل، نگارنده در هر فصل، به يكى از مفاهيم علوم قرآنى، از ديدگاه امام على عليه السلام پرداخته، كه در پايان هر فصل، ديدگاه بعضى از صاحب‌نظران علوم قرآن را نيز به عنوان مقايسه و بررسى مباحث گفته شده، مطرح نموده است.

در خاتمه و نتيجه، به اين رهيافت رسيده كه چون قرآن مشتمل بر آيات ناسخ و منسوخ، محكم و متشابه، عام و خاص، مطلق و مقيد، مجمل و مبين، ... است، سخنان امام على عليه السلام و ديگر ائمه عليهم السلام نيز طبق روايات رسيده، مشتمل بر اين گونه مفاهيم است، و چون على عليه السلام ناطق قرآن و ممثل قرآن است، در كتاب نهج البلاغه، به تقسيم علوم قرآن و توضيح آنها پرداخته است.

٣٤٧. عوامل انحراف انسان ازديدگاه «نهج البلاغه»

، سميه شاهرخى شهركى، كارشناسى علوم قرآنى، دانشكده علوم قرآنى قم، استاد راهنما: آقاى اسماعيل جهان‌بين، ١٣٨٣، ١٦٦ ص.

محقق رساله، در نظر دارد تا از طريق بررسى سخنان مولاى متقيان، حضرت على عليه السلام، به اين سؤال پاسخ دهد كه از ديدگاه نهج البلاغه، چه عواملى بر انحراف انسان ازمسير هدايت، مؤثر است؟

نگارنده، تحقيق خود را در دو فصل كلّى تنظيم كرده است:

در بخش اوّل از فصل اوّل، با عنوان انسان‌شناسى از ديدگاه مكاتب مختلف جامعه‌شناسى، آرا وانديشه‌هاى ساير مكاتب را در باره انسان مورد بررسى قرار مى‌دهد.

در بخش دوم اين فصل، با عنوان انسان‌شناسى از منظر اسلام، ديدگاه‌هاى انديشمندان اسلامى را بررسى مى‌كند.

فصل دوم اين تحقيق، با عنوان عوامل انحراف انسان از ديدگاه نهج البلاغه، مشتمل بر پنج بخش است:

بخش اوّل را با عنوان عوامل فرهنگى انحرافِ انسان، به بررسى عوامل فرهنگى‌