دربخش مقدماتى، روايات و منابع تفسيرى فريقين را آورده، و بحثى دارد در باره روايات و ارزش‌گذارى آن، كه ضمن بررسى مصادر تفسيرى صحابه و تابعين، به بررسى ارزشى روايات تفسيرى شيعه و اهل سنّت مى‌پردازد و مقايسه‌اى بين منابع روايى شيعه با اهل سنّت مى‌كند.

بخش اوّل رساله، در مورد ولادت حضرت ابراهيم عليه السلام است. بررسى ولادت و سير رشد حضرت، نگاهى به اوضاع جامعه بابل و حوادث قبل از ولادت، معرفى و شناسايى نَسَب حضرت ابراهيم عليه السلام، روايات فريقين در باره پدر حضرت، نقد وتحليلى برروايات و رجوع به كتب لغت در باره لفظ «اب» و بيان علت ذكر نشدن نام پدر ايشان در قرآن، از ساير مطالب اين فصل است.

فصل دوم را به معرفى و شناسايى نسب حضرت ابراهيم عليه السلام اختصاص داده و در اين زمينه نقطه نظرات فريقين را در باره پدر حضرت متذكر مى‌شود و ضمن نقد و تحليلى بر روايات و رجوع به كتب لغت در باره لفظ «أب» علت ذكر نشدن نام پدر ايشان را در قرآن يادآور مى‌شود.

در فصل سوم، نام، اوصاف و فضايل حضرت ابراهيم عليه السلام را، با استناد به روايات و تفاسير فريقين بيان كرده، مقامات و ملكات حضرت ابراهيم عليه السلام، و بحثى با عنوان رؤيت ملكوت آسمان‌ها و زمين و رويت احياى مردگان، روايات وارده در هر دو عنوان، بعثت و دعوت حضرت ابراهيم عليه السلام، مراحل دعوات حضرت و مواعظ هدايتى وى و واكنش‌هاى متفاوت جامعه در مقابل دعوت ايشان، واكنش و اقدامات عملى حضرت در مقابل مشركان و عواقب دعوت وى از قبيل محاكمه و در آتش افكندن، فرق‌هاى اساسى بين نقل‌هاى مختلف در اين زمينه، خاندان ابراهيم عليه السلام و ابتلائات او- كه مهم‌ترين آنها دستور ذبح اسماعيل است- و همچنين به امامت رسيدن حضرت و تجديد بناى كعبه، فصول چهارگانه آخرين بخش اين رساله را تشكيل مى‌دهد.

٢٩٦. سعى و تلاش در قرآن و حديث‌

، نجيمه رحيمى‌پور، كارشناسى ارشد علوم قرآن و حديث، دانشكده اصول دين، استاد راهنما: دكتر مجيد معارف، استاد مشاور: دكتر سيّد كاظم عسكرى، ١٣٨٢، ١٧٤ ص.