بيان انگيزه تأليف وافى، شرح روش مرحوم فيض در توضيح اعتبار و عدم اعتبار احاديث، نقل گفتار صاحبان كتب اربعه در صحّت احاديث، و به طور كلّى، بررسى تمام احاديث كتاب وافى و بيان‌هاى فيض در ذيل آنها و استخراج روش‌هاى فقه الحديثى وى، از جمله مطالبى است كه نگارنده، در رساله خود به بررسى آنها پرداخته است.

وى، در سه فصل به معرفى و شرح اين روش پرداخته: نخست به عنوان مقدمه، نيم‌نگاهى به تاريخ نگارش حديث و سير تحول حديث در ادوار و اطوار مختلف دارد، و ضمن توضيح و تشريح كارهاى انجام شده در زمينه تأليفات حديثى، مقايسه‌اى بين اين تأليفات و كارهاى فيض دارد.

در فصل اوّل، نگاهى به زندگى و شخصيت مرحوم فيض كاشانى دارد و در اين مورد، ديدگاه علما را در باب سيره فيض و برجستگى‌هاى ويژه وى بيان نموده و در آخر، اشاره‌اى به تأليفات و آثار فيض دارد.

در فصل دوم، با عنوان وافى‌شناسى، ضمن بيان انگيزه تأليف و نام‌گذارى كتاب وافى و بيان كاستى‌هاى كتب اربعه، از نگاه فيض، سيرى اجمالى در مقدمات كتاب وافى دارد.

بحث از ارجاعات و سپس توضيحى در باره اسانيد احاديث و طرق مشايخ ثلاثه در سند رواياتِ كتبِ اربعه، و طريق فيض در وافى، حواشى و شروح و تلخيص وافى، از ديگر بحث‌هاى اين فصل است.

در فصل سوم- كه اساس بحث اين پايان‌نامه است- نگارنده، به توضيح روش‌شناسى فقه الحديثى فيض پرداخته است. توضيح كلمه «لغت»، شرح لغات، كتب غريب الحديث و غريب الحديث در وافى و مباحث ادبى آن، بحث تعارض بين اخبار، شرايط تعارض، روش‌هاى رفع تعارض، عوامل تعارض و راه حل‌هاى رفع تعارض را با روش‌هاى جمع اخبار توضيح داده، سپس ديدگاه فيض را در باره علل الحديث بيان نموده، و اقسام حديث معلل را ذكر كرده، و ديدگاه سايرين از اساتيد و علما و همچنين نظرات مؤلفان كتب اربعه را در باب احاديث معلول متذكر گشته است. وى، در ضمن اين بحث، به تناسب، به بيان اختلاف نسخ در نقل احاديث پرداخته و روش مرحوم فيض را در برخورد با اين اختلاف، و همچنين رابطه اختلاف نسخه‌ها با تعارض، و سرانجام، بحث از حديث قدسى، احاديث مشهور بين شيعه و سنى، وجود احتمالات در روايات، شرح حال افراد متن روايت، شرح حال برخى رجال اساتيد و آشنايى با برخى از فرق و مذاهب، از مطالب فصل پايانى است.