نگارنده، به منظور بررسى مسئله، به بيان فرضيه‌هايى پرداخته است. نخست، به بيان موضع اسلام در برابر جنگ روانى و سپس روش استفاده جنگ روانى از نظر اسلام پرداخته است.

پس از بيان اين دو فرضيه، به چهار نتيجه كلّى رسيده است: ١. استفاده از هر ابزار در دو جهت مثبت و منفى امكان‌پذير است، و جنگ روانى يكى از اين ابزارهاست؛ ٢. اسلام استفاده از هر وسيله مشروعى را در جهت نجات انسان و جامعه و هدايت آنها به‌سوى كمال جايز مى‌شمارد، و در مواردى، از امكاناتى چون جنگ روانى نيز استفاده مى‌كند؛ ٣. در قرآن كريم نيز آياتى دال بر استفاده مطلوب از جنگ روانى، براى مقابله با جنگ روانى دشمن و خنثى كردن توطئه‌هاى آنان وجود دارد؛ ٤. در سيره نبوى هم موارد متعددى وجود دارد كه بر استفاده مطلوب از جنگ روانى صحّه‌گذارده است؛ بنا بر اين، مى‌توان نتيجه گرفت كه از ديدگاه اسلام، از شيوه‌ها و روش‌هاى مشروعِ جنگ روانى مى‌توان در جهت سعادت انسان استفاده كرد و خطرات و تهديدات دشمن را برطرف ساخت.

٢٤٣. جنگ روانى از ديدگاه قرآن و سيره نبوى صلى الله عليه و آله‌

، محمّد رضا ناجى، كارشناسى ارشد پيوسته معارف اسلامى و تبليغ، دانشگاه امام صادق عليه السلام، استاد راهنما: جلال الدين فارسى، اساتيد مشاور: حجة الاسلام محمّد على تسخيرى و سيّد اصغر ترابى، ١٣٦٩، ٣٩٤ ص.

هدف كلّى نگارنده، تبيين خطوط كلّى «دكترين جنگ روانى»، در آينه قرآن و تاريخ پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله، با توجّه به تحول تاريخى و نظرگاه نوين آن است، و از طرفى ديگر، بيان اين نكته كه آيا در قرآن كريم و سيره نبوى، شواهدى بر وجود چنين جنگى از سوى دشمنِ متجاوز خارجى و يا توطئه‌گران داخلى و ستون پنجم (منافقان) به چشم مى‌خورد؟ برخورد پيامبر در قبال چنين ترفندهايى چگونه بوده است؟

نگارنده، رساله خود را مشتمل بر نه فصل فراهم آورده است:

در فصل نخست، به بررسى مسائلى كلّى و اساسى، از جمله شكل‌گيرى رفتار اجتماعى، مبانى نظرى جنگ در اسلام، جنگ كلّى، ريشه‌هاى تاريخى جنگ روانى و مفهوم جنگ روانى پرداخته است.