در فصل دوم، به بررسى تاريخ زندگى پيامبر از ولادت تا رحلت پرداخته است. در اين زمينه، گرچه منابع مهم تاريخى از قبيل السيرة النبويّة، ابن هشام، تاريخ الطبرى و غيره، به صورت مطول، نوشته‌اند، نگارنده، گزارشى را كه امام عليه السلام از تاريخ پيامبر صلى الله عليه و آله بيان مى‌كند، به عنوان گزارشگرى كه لحظه به لحظه همراه پيامبر صلى الله عليه و آله بوده و خود نيز صادق مصدّق است، و از لطف و ويژگى‌هاى خاص خود برخوردار است، ذكر مى‌كند.

فصل سوم را به بيان سيره نبوى اختصاص داده است، كه حاوى فضايل اخلاقى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و سيره و عملكرد فردى و خصوصى آن حضرت، و همچنين سيره و سلوك اجتماعى آن حضرت است.

در فصل چهارم، به ويژگى‌هاى ظاهرى حضرت رسول صلى الله عليه و آله پرداخته است، و از قول امام عليه السلام، به توصيف شمايل آن حضرت پرداخته است.

آخرين فصل، به تحليل شخصيت پيامبر، به عنوان نبى، و خصوصيات اين منصب پرداخته است. در اين فصل، به جايگاه پيامبر در خلقت و قدر و منزلت آن حضرت در بارگاه الهى و همچنين خصوصيات رسالت آن حضرت پرداخته است، و مباحثى از قبيل خاتميت، جهان‌شمول بودن دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله، امامت پيامبر صلى الله عليه و آله، شفاعت پيامبر صلى الله عليه و آله، اسوه بودن پيامبر صلى الله عليه و آله و لزوم تأسّى به آن حضرت و مباحثى از اين قبيل را مطرح ساخته است.

١٩٨. تحليل فلسفى- عرفانى اسماء و صفات الهى در «صحيفه سجاديه»

، قربانعلى صمدى، كارشناسى ارشد مدرسى الهيات و معارف اسلامى، دانشگاه قم، استاد راهنما: دكتر احمد عابدى، استاد مشاور: دكتر على اللَّه بداشتى، ١٣٨٤، ٣٢٤ ص.

بحث اين نوشتار، در شناخت و تحليل اسما و صفات الهى از ديدگاه فلسفه و عرفان، با توجّه به مضامين بلند صحيفه سجاديه، از امام على بن حسن عليه السلام است.

وى، تحقيق خود را در سه فصل تنظيم نموده است:

فصل اوّل، شامل كلّيات بحث است، از قبيل معناشناسى اسم و صفت، فرق اسم و صفت و بحث توقيفيت اسما.

در فصل دوم، بحث در اسما و صفات از ديدگاه فلسفه مطرح شده، كه اقسام اسما و صفات و تحليل آنهاست از ديدگاه فيلسوفان، با توجّه به آنچه در صحيفه آمده.