بررسى پيرامون واژه «دنيا» و شناخت دنيا در لغت و اصطلاح و توضيح مفهوم اين واژه در آيات كريمه قرآن مجيد و منظور از استعمال آن در موارد مختلف، دنيا از منظر معصومان عليهم السلام و بزرگان دين عناوين بحث در اين پايان‌نامه را تشكيل مى‌دهد.

اين پايان‌نامه از پنج فصل و چندين بخش ترتيب يافته است: فصل اوّل، در باب واژه «دنيا» است كه در سه بخش، به اشتقاق ريشه «دنيا» و اقوال موجود در آن، معناى لغوى و اصطلاحى آن در قرآن مى‌پردازد.

فصل دوم، در باره شناخت دنياست كه خود به سه بخش تقسيم شده است:

بخش اوّل، مربوط به قرآن و دنياست. در اين بخش، مذمت دنيا و ترجيح آن بر آخرت و معناى دنياى مذموم از نظر امام صادق عليه السلام بيان شده و در ضمن، به كلمات بزرگان تفسير نيز اشاراتى رفته است.

در بخش دوم، روايات دنيا، در دو بُعد مثبت و ستوده و منفى و نكوهيده بررسى شده است.

بخش سوم، دنيا از ديدگاه حكما را پژوهيده است.

فصل سوم، با عنوان انسان و دنيا، چند بخش دارد: بخش اوّل، رابطه انسان با دنياست.

بخش دوم به زهد و زاهد در دنيا، درجات زهد و تعريف زهد در دنيا از ديدگاه امير مؤمنان عليه السلام مى‌پردازد. بخش سوم نيز اختيار انسان در دنيا را بررسى مى‌كند.

فصل چهارم، با عنوان دنيا و آخرت، نيز بخش‌هايى دارد. در اين بخش‌هاى سه‌گانه، تفاوت دنيا و آخرت، حب دنيا و آخرت و تأثير اعتقاد به آخرت در زندگى دنيا بررسى شده است.

فصل پنجم در باره مَثَل دنياست. اين فصل نيز در بخش‌هايى از قبيل مثل دنيا در قرآن، مثل دنيا در روايات و مثل دنيا در لسان حكيمان سامان يافته است.

١٥٧. پژوهشى پيرامون شيوه‌هاى تفسيرى اهل بيت‌

عليهم السلام، سيما كمالى فرج اللَّه زاده، كارشناسى ارشد علوم قرآن و حديث، دانشكده اصول دين قم، استاد راهنما: آية اللَّه محمّد هادى معرفت، استاد مشاور: دكتر ولى اللَّه نقى‌پورفر، ١٣٧٨، ١٨٥ ص.

كندوكاوى در روايات تفسيرى و دقت و تأمل در شيوه‌هاى مورد استفاده اهل بيت عليهم السلام در تفسير قرآن، سير تفسير از بدو نزول قرآن در دوران رسالت و پس از آن در مكتب خلفا و مكتب پيروان اهل بيت عليهم السلام و تحولات آن، جايگاه ويژه تفسيرى اهل بيت عليهم السلام در منابع‌