نگارنده، ابتدا با بررسى اجمالى دين و فلسفه پيدايش آن، نقش مهم گفتگوهاى بين اديان را بررسى نموده و در بخش دوم، در پنج فصل، تعريف، اركان، انواع مشروع و غير مشروع مناظره را تحقيق كرده، آداب مناظره برهانى را از جهات مختلف و نيز آفات آن را مطالعه نموده است.

در بخش سوم، در سه فصل، مراتب توحيد و شرك را به‌تفصيل، به عنوان دو مسئله مهم شرايع آسمانى، همراه با بررسى معيارها و مرز اصلى توحيد و شرك ارائه داده است.

بخش چهارم، در يازده فصل، با بررسى افكار و فرقه‌هاى موجود در عصر بعثت، آغاز نموده، موضوعات مورد بحث به تفكيك، اهداف مناظرات، شيوه‌هاى ورود، اخلاق مناظره حضرت، استدلال‌ها، فنون ويژه نبوى، كيفيت پاسخ‌ها، نقش امدادهاى غيبى و نيز جايگاه مثال در مناظرات نبوى و نتايج مناظرات مختلف آن حضرت را مورد تحقيق و بررسى قرار داده است.

١٤٣. بررسى و مطالعه چهار اصل مديريتى (برنامه‌ريزى، سازماندهى، به‌كارگمارى، هماهنگى) و تطبيق با ديدگاه امام على عليه السلام و كاربرد آن در برنامه‌ريزى آموزشى‌

، اشرف السادات حسينى، كارشناسى ارشد مديريت دولتى، مركز آموزش مديريت دولتى استان قم، استاد راهنما: دكتر حسين خنيفر، ١٣٨٢، ١٤٧ ص.

هدف نگارنده، پاسخ به اين پرسش‌هاست كه: چهار اصل مديريتى از نظرگاه علمى و روايات، چگونه مورد بررسى قرار گرفته‌اند؟ آيا مى‌توان به صورت تطبيقى، اين اصول را با مبانى دينى، مطالعه موازى كرد؟

نگارنده در طى چهار فصل، اين چهار اصل را توضيح داده است:

كلّياتى را كه درفصل اوّل آورده عبارت‌اند از: بيان مسئله اهداف پژوهش، سؤالات تحقيق، اهمّيّت و ضرورت تحقيق، تعاريف عملياتى، نوع تحقيق، روش تحقيق، ابزار جمع آورى اطلاعات، و شيوه تجزيه و تحليل اطلاعات.

ادبيات و پيشينه پژوهش كه نگاهى دارد به تاريخچه برنامه‌ريزى آموزشى و تعاريفى كه از برنامه‌ريزى شده، اهمّيّت برنامه‌ريزى از نظر آيات و روايات، اهمّيّت برنامه‌ريزى از نظر حضرت على عليه السلام، ضرورت برنامه‌ريزى، فوايد و محاسن و هدف و فراگرد