مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٦٤ - خداپرستی یا زندگی

خوشبخت باشد! و حال اینکه امر، درست برعکس این است.

این جلوگیریها و محدودیتها به خاطر این است که این امور موجب بدبختی و تیرگی زندگی میگردد. اگر خدا گفت شراب مخور، معنایش این نیست که اگر شراب بخوری در دنیا خوشبخت میشوی و خوشبختی دنیا با خوشبختی آخرت ناسازگار است، بلکه چون شراب موجب بدبختی است، هم در دنیا و هم در آخرت از آن جلوگیری شده است. تمام محرّمات اینچنیناند؛ یعنی اگر موجب بدبختی نبودند حرام نمیشدند.

و همچنین در مورد واجبات؛ یعنی واجبات چون موجب خوشبختی هستند و در همین زندگی دنیا نیز اثر نیک دارند، واجب شدهاند، نه اینکه واجب شدهاند تا قدری از خوشبختی دنیا بکاهند.

قرآن با کمال صراحت فواید و مصالح واجبات و مضار و مفاسد محرّمات را توضیح میدهد. مثلًا در دو آیه نیرو بخشی نماز و روزه را بیان میکند، میفرماید:

استعینوا بالصّبر و الصّلاة و انّها لکبیرة الّا علی الخاشعین [١].

از شکیبایی و نماز کمک جویید و آن [نماز] بسی سنگین است مگر برای خشوع پیشگان.

و درباره روزه میفرماید:

یا ایها الّذین آمنوا کتب علیکم الصّیام کما کتب علی الّذین من قبلکم لعلّکم تتّقون [٢].

ای کسانی که ایمان آوردهاید! روزه بر شما نوشته شده است، همچنانکه بر کسانی که قبل از شما بودند نوشته شد، شاید که با تقوی شوید.

یعنی نماز بخوانید و روزه بگیرید تا روحتان نیرومند گردد و اخلاق زشت از شما زدوده شود. نماز و روزه نوعی کار و عمل و نوعی تمرین و تربیتاند که جلوی فحشاء و کارهای زشتتان را میگیرند.