ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٩٦ - حديث قرب نوافل

در اين حديث شريف نيز آمده است كه عبد سالك به وسيله نافله به من نزديك مى شود( حتى احبه) تا آنجا كه محبوب من مى گردد . معلوم مى شود همه كسانى كه كارهاى نفل و مستحب را انجام مى دهند , محبوب حق نيستند , بلكه گروه اندكى از آنان اين سير نافله اى را ادامه مى دهند تا به مقام محبوبيت خداى سبحان برسند , امتياز اين گروه اندك آن است كه اولا : نافله را از روى محبت خدا به جاى مى آورند نه( شوقا الى الجنة) و نه( خوفا من النار) براى محو سيئات يا براى جبران نقص فريضه , كمااينكه در پاره اى از روايات آمده است كه انجام نافله و همچنين سجده شكر پس از نماز , عدم حضور قلب در فريضه را ترميم مى كند . و ثانيا : آن قدر اين سير در وادى محبت را ادامه مى دهند تا از محب خدا بودن به محبوب خدا شدن نائل آيند .

آرى بسيارى از سالكين محب خدا هستند اما محبوب او نيستند . خداى سبحان در سوره آل عمران به پيامبرش دستور داد كه به مردم بگو اگر شما دوست خدائيد به دنبال حبيب خدا حركت كنيد تا به جائى برسيد كه محبوب خدا بشويد .

( ان كنتم تحبون الله فاتبعونى يحببكم الله ) . [٥]

به دنبال حبيب الله رفتن , عبد سالك را حبيب الله مى كند و وصول به اين مرتبه , طليعه مقام ولايت است . چرا كه هر محبى آثار خود را با