ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٠٧ - تفاوت ولايت با تفويض و توكيل

زبان آنان سخن مى گويد , و با چشم آنان مى نگرد , و گروهى اين چنين در دره كفر و فسوق و عصيان سقوط مى كنند كه شيطان زبان و چشم و گوش آنان را تسخير نموده , زمام قواى ادراكى و تحريكى آنان را به دست مى گيرد .

از اين رو سرور اولياء , به سالكين راه ولايت هشدار مى دهد و مى فرمايد :

( وحذركم عدوا نفذ فى الصدور خفيا ونفث فى الاذان نجيا) . [٢٣]

خداى سبحان شما را از دشمنى برحذر داشت كه راه نفوذش بسيار ظريف است . او در جانتان نفوذ نموده , و مهار انديشه شما را به دست مى گيرد , و در گوشتان با شما نجوى مى كند .

آن گاه به عنوان تطبيق اصل كلى بر بعضى از مصاديق در پايان خطبه همام در پاسخ كسى كه به آن حضرت اعتراض نمود كه اگر موعظه در همام اين چنين اثر نمود كه طاقتش طاق شد و قالب تهى نمود پس چرا در شما اثرى نداشت , فرمود :

( ويحك ان لكل أجل وقتا لايعدوه , و سببا لايتجاوزه , فمهلا لاتعد لمثلها فانما نفث الشيطان على لسانك) . [٢٤]

هر مرگى سبب خاصى دارد . كنايه از آنكه اين سخنان به مانند