ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٢٨ - قيامت ظرف ظهور ولايت حضرت حق

خداوند سبحان را نيافت , ممكن است پس از فشارهاى دنيوى دريابد كه :

( هنالك الولاية لله الحق ) . [٩]

در سوره مباركه كهف درباره كسى كه باغش دچار خطر شده است مى فرمايد :

( واحيط بثمره فأصبح يقلب كفيه على ما أنفق فيها و هى خاوية على عروشها و يقول يا ليتنى لم اشرك بربى أحدا ولم تكن له فئة ينصرونه من دون الله وما كان منتصرا ) . [١٠]

يعنى وقتى ولايت , از غير خداوند سلب شد , و آن كس نه خود توانست انتقام بگيرد , و نه كسى به يارى او شتافت , در آن هنگام فهميد كه :

( هنالك الولاية لله الحق ) .

ولايت مختص به خداوند است .

و اگر در اين مرحله نيز كسى ولايت خداوند را در نيابد , پس از حوادث سنگين برزخ و قيامت , ولايت الهى را دريافته و مى فهمد كه

( أن الله هوالحق المبين ) . [١١]