ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٣٠٣ - اثبات ولايت تكوينى براى غير انبياء از اولياء الهى

اين پندار واهى است , اگر گمان شود كه مقامات ائمه منحصر در آشنايى و اطلاع آنها بر اسرار درونى انسانهاست , زيرا كه اين گونه از آگاهى ها , از علوم متداوله آن ذوات نورانى است , به طورى كه هر مؤمن , در سايه ربط قلبى با عليم محض , و با آنها كه معادن علم الهى هستند , مى تواند از اعمال ديگران باخبر شود .

در سوره مطففين آيات ١٨ تا ٢١ از اين آگاهى به عنوان اصل كلى چنين ياد مى نمايد :

( ان كتاب الابرار لفى عليين وما أدريك ما عليون كتاب مرقوم يشهده المقربون ) .

يعنى آنچه را كه ابرار مى دانند , و يا انجام مى دهند , همه در كتابى مسطور است , و آن كتاب در عليين است , و عليين خود كتابى برتر است كه محيط بر آن كتاب است , و اين كتاب كه محيط است , در مشهد مشاهده مقربين است . پس آنچه را كه ابرار انجام مى دهند , مقربين مشاهده مى كنند .

و اين همان حقيقت است كه از اصل مذكور در سوره فصلت نيز مى تواند استفاده شود . زيرا در آنجا مى فرمايد :

( ان الذين قالوا ربنا الله ثم استقاموا تتنزل عليهم الملائكة ألا تخافوا ولا تحزنوا) .

يعنى , ملائكه بر آنان كه استقامت بورزند , نازل مى گردند , و آنان را از خوف و حزن باز مى دارند . ذكر حزن و خوف در اين آيه از باب