ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٣٠ - نامحدود بودن ولايت الهى در لسان آيات قرآنى

( الله الذى خلق السموات والارض وما بينهما فى سنة أيام ثم استوى على العرش مالكم من دونه من ولى ولا شفيع ) .

به ادله اى كه لسان اثبات ولايت براى خداوند سبحان دارد در طى مباحث قبل اشاره شد . هر چند كه لازمه حصر ولايت براى خداوند , سلب ولايت از غير خداست , ليكن ادله اى چند نيز در سلب ولايت از غير خداوند وارد شده است كه اينك به ذكر آنها مى پردازيم .

برهان اول

برهان اول برهانى است كه در آيات ٥٠ و ٥١ سوره كهف آمده است :

( أفتتخذونه وذريته أولياء من دونى وهم لكم عدو بئس للظالمين بدلا ما أشهدتم خلق السموات والارض ولاخلق أنفسهم ) .

حد وسط اين برهان , علم است . زيرا ولى كسى است كه از كار مولى عليه باخبر باشد . بنابراين كسى كه بى خبر از ديگران است , نمى تواند ولى آنها باشد . در آيات فوق مى فرمايد : آنها كه در حين آفرينش اين نظام , حضور و شهود نداشتند , بر اين نظام آگاهى ندارند , و لذا هرگز ولى آن نمى باشند , و اگر هم ادعاى ولايت نمايند , از اولياء دروغين مى باشند .