ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٨٨ - ولايت در آيات

مى فرمايد :

( يوم لايغنى مولى عن مولى شيئا ) . [١٠]

آنان كه در دنيا ولى يكديگر بودند , در قيامت كارى از آنان ساخته نيست . اين اتصاف به مولويت به علاقه( ماكان) است يعنى اينطور نيست كه اينها در قيامت ولى يكديگر هستند , اما كارى از آنان ساخته نيست چون در آن روز هم( تقطعت بهم الاسباب ) [١١] و هم( لاأنساب بينهم ) [١٢] , همه علل و اسباب گسيخته مى شود , و ولائى بين آنان نيست بلكه مقصود آن است كه آنان كه در دنيا اولياء يكديگر بودند , در قيامت كارى از آنان ساخته نيست . مانند اين آيه كريمه :

( يوم بقر المرء من أخيه و امه وأبيه ) . [١٣]

كه مقصود برادر و پدر و مادر دنيائى است , نه اينكه در قيامت ابوت و بنوتى مطرح باشد . آنجا همه از خاك برمى خيزند و از يكديگر گريزانند .

( فاذاهم من الاجداث الى ربهم ينسلون ) . [١٤]

درباره ولاء هم اينچنين است( : يوم لايغنى مولى عن مولى شيئا )