ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٢٠ - ولايت تكوينى و ولايت تشريعى خداوند

كه عصيان نمايد در ضلالت و گمراهى آشكار واقع شده است .

اين كه در ادامه آيه به كسانى كه امر خداوند را مخالفت مى نمايند , نسبت عصيان داده شده است , دليل بر آن است كه در اين آيه از ولايت و فرمان تشريعى خداوند سخن به ميان رفته است , وگرنه همان گونه كه قبلا بيان شد , در برابر ولايت تكوينى خداوند , هيچ كس را ياراى عصيان و مخالفت نيست .

از ديگر آياتى كه در آن سخن از ولايت تشريعى رفته است , آيه ٥٩ سوره مباركه نساء است كه مى فرمايد :

( يا أيهاالذين امنوا أطيعوا الله و أطيعوا الرسول و اولى الامر منكم ) .

يعنى از خداوند , و رسول او , و از اولوالامر اطاعت نمائيد .

با فرض فراغت از مباحث توحيد و نبوت , بحث از ولايت تكوينى و تشريعى خداوند سبحان نيز , مفروغ عنه است . اين مقدار نيز كه در اين باب بيان شد , در واقع جهت تنبه و تذكر است .

اما آنچه كه مهم است , اثبات ولايت براى انبياء و اولياء الهى است . بايد در طى مباحثى چند , اين مطلب روشن شود كه آيا ولايت براى رسول خدا و ائمه هدى , و يا حتى براى مؤمنين از اولياء نيز ثابت است يا نه ؟ و اگر ثابت است , آيا به عنوان يك امر تشكيكى , داراى درجات و مراتب است , يا نه ؟

البته عمده اين مباحث در اثبات ولايت تكوينى براى اولياء الهى