ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٥٩ - حاكميت نبوى و ارائه احكام الهى

طورى كه غير از آن جز ضلالت و گمراهى نيست .

تعبيرات ديگرى نيز هست كه اين معنا را به نيكى افاده مى نمايد , از آن جمله است :

( قل ان الهدى هدى الله ) . [٩]

و يا اين كريمه شريفه كه :

(( ان هدى الله هو الهدى )) . [١٠]

چون هدايت منحصر در هدايت الهى است , بعد از هدايت او چيزى جز ضلالت نيست .

(( فماذا بعد الحق الا الضلال ]( . [١١]

لذا اگر كسى چيزى را بدون اتكاء به وحى , حلال و يا حرام بشمارد , قرآن از او به عنوان مفترى ياد مى كند , و مى فرمايد :

( قل ءآلله أذن لكم أم على الله تفترون ) . [١٢]

آيا خداوند به شما اذن داده است و يا اين كه بر او افترا بسته ايد ؟ و نيز مى فرمايد :

([ ولا تقولوا لما تصف ألسنتكم الكذب هذا حلال و هذا حرام