ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٧٢ - نفى تفويض در ولايت

( وما ينطق عن الهوى ان هوالا وحى يوحى ) . [٩]

بنابراين آنچه را كه پيامبر صلى الله عليه وآله به عنوان( فرض الله) و (( فرض النبى]( در معراج تلقى نمود , هرگز به معناى آن نيست كه از ناحيه خود چيزى بر نماز افزوده باشد , بلكه به اين معناست كه آن دو ركعت آخر را نيز او به استمداد از الهام الهى بيان كرده است , و به همين دليل , تبيين پيامبر , به خداوند استناد دارد . در آيه ٧ سوره حشر مى فرمايد :

( وما اتيكم الرسول فخذوه ومانهيكم عنه فانتهوا واتقوا الله ان الله شديد العقاب ) .

بيان آيه ناظر به مسائل تشريع است نه مثلا به مسائل جهان بينى قرآن , زيرا معناى آيه و همچنين ظاهر قسمت اول آيه , يعنى آنجا كه مى فرمايد( مااتيكم الرسول فخذوه ) به قرينه قسمت بعد كه مى فرمايد( : ومانهيكم عنه فانتهوا ) . اين است كه , اوامر پيامبر و نواهى او را امتثال نمائيد . اين آيه , علاوه بر اين كه حق تفسير و تبيين را براى رسول اكرم صلى الله عليه وآله ثابت مى كند , حق بيان و تعليم احكام و حدود , و همچنين حق سرپرستى و اجراى احكام را كه آيه( أطيعوا الله و أطيعوا الرسول ) [١٠] ناظر به آن است , براى آن حضرت اثبات مى نمايد .

زيرا از اين كه خداوند مى فرمايد : اوامر و نواهى پيامبر را اطاعت