ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٦٧ - ولايت عامه و ولايت خاصه

تربصتم و ارنبتم و غرتكم الامانى حتى جاء أمرالله وغركم بالله الغرور فاليوم لايؤخذ منكم فدية ولامن الذين كفروا مأويكم النارهى موليكم و بئس المصير ]( .

ظاهر اين آيه دلالت بر آن دارد كه آتش قيامت مانند آتش دنيا يك جسم غير مدرك نيست , بلكه آتشى است كه براساس ادراك , ولايت بر كفار دارد .

بعضى ديگر از آيات نيز ظهور در اين حقيقت دارد . از آن جمله است آيه ١٢ سوره فرقان :

( اذا رأتهم من مكان بعيد سمعوا لها تغيظا وزفيرا ) .

يعنى چون آتش دوزخ , آنها را از دور مى بيند , زفير و فرياد خشم آگين آن را مى شنوند .

اگر ظواهر آيات قرآن , دلالت دارند بر اين كه آتش دوزخ مانند آتش دنيا نيست كه براى صالح و طالح يكسان باشد , بلكه آتشى است كه مى بيند و تشخيص مى دهد , و آنگاه با اراده به جذب كفار پرداخته , و آنها را تحت ولايت خود قرار مى دهد , دليلى وجود ندارد كه دست از اين ظواهر برداشته , و آنها را حمل بر مجاز نماييم .

ولايت خاصه الهى گاه بدون واسطه به خداوند نسبت داده مى شود , مانند آنچه كه در آياتى از اين قبيل است :

( الله ولى الذين آمنوا )

( والله ولى المتقين ) .