ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٨٦ - نقش عمل

مى كند , آيات ولاء است . و امتثال مضمون آن آيات , انسان را به خدا نزديك نموده و باعث مى شود كه انسان از ولايت الهى و تدبير و سرپرستى او بهره مند گردد . البته هر كس اين راه را بهتر طى كند , بهره بيشترى مى برد . آنكه راههاى تقرب را كاملا بشناسد و آنها را طى كند و به اصطلاح قرآن كريم جزء مقربين شود , خداى سبحان او را محرم اسرار خويش مى گرداند .

مى فرمايد ما موساى كليم را به خود نزديك نموده , و با او مناجات كرديم([ وقربناه نجيا ([ [٤] . [( نجى]( يعنى كسى كه با او مناجات شده است , و مناجات , گفتار آرامى است كه انسان در اثر قرب با كسى در ميان مى گذارد .

آنها كه دورند يكديگر را نداء مى كنند . هم آنها با خدا نداء دارند و هم خدا با آنها نداء دارد . خداى سبحان در مقام خطاب به مؤمنانى كه دورند مى فرمايد : ( يا أيهاالذين آمنوا ) . آنها كه دورترند از اين خطاب بلاواسطه الهى محرومند , بلكه خدا , پيغمبر صلى الله عليه وآله را واسطه قرار داده , به آن حضرت مى فرمايد : به آنها بگو( قل للذين اوتوا الكتاب ) [٥] يا( قل يا أهل الكتاب ) [٦] و امثال آن , آنها كه از اين هم دورترند , عنوان( يا أيهاالناس) را به خود اختصاص داده اند , و بالاخره عده اى هم هستند كه( لايكلمهم الله ولاينظر اليهم ) [٧] و در مقابل , كسانى كه به خدا بسيار نزديكند , خدا آنها را به خود مرتبط