ولايت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٦٥ - ولايت عامه و ولايت خاصه

حالى است كه آنان هم چنان مشمول ولايت تشريعى و در نتيجه موظف به تكاليف الهى مى باشند .

اين آيه كريمه( فالله هوالولى ) [٤] گوياى ولايت عامه و مطلقه الهى است . اما آنجا كه از ولايت الهى بر مؤمنين و متقين , در مقابل ولايت طاغوت و يا ولايت شيطان و . . . بر كفار سخن رفته است , نظر به ولايت خاصه مى باشد مانند آنچه در آية الكرسى آمده است :

( الله ولى الذين امنوا يخرجهم من الظلمات الى النور والذين كفروا أولياؤهم الطاعوت يخرجونهم من النور الى الظلمات ) . [٥]

و يا مانند آنچه كه در آيه ١٩ سوره جاثيه آمده است :

( انهم لن يغنوا عنك من الله شيئا و ان الظالمين بعضهم أولياء بعض والله ولى المتقين ) .

از ديگر آياتى كه به ولايت خاصه اشاره دارد , آيه ٦٣ سوره نحل است :

( تالله لقد أرسلنا الى أمم من قبلك فزين لهم الشيطان أعمالهم فهو وليهم اليوم ولهم عذاب أليم ) .

يعنى , بعد از آن كه پيامبران براى مردم فرستاده شدند , و آنها به